De gemeente gratie - pagina 113

VERBAND VAN PRAEDESTINATIE EN SCHEPPING. een

tuil,

maar de plant

is

God door Satan verarmen, als

een stam,

als

kwijt;

hij

hij

is

109

En

verarmd.

zoo nu laat ge

indien ge stelt, dat God, die de menschheid

een geslacht, als één plant, als een machtig organisch

geheel schiep, die menschheid, dat menschelijk geslacht zich door Satan

afgesneden Dit bedoelt

om

zelf

als

God

bloemen van

die

plante

ontwringen,

ziet

men dan wel

niet zoo,

gebrek aan doordenken, indien

dan enkele stengels en enkele

niet

zijner

schepping over te houden.

maar het hgt

men op

er

in,

en getuigt van

wijze van de zahging der

die

enkelen spreekt.

van verkoren personen zal eens voor God geuren^ maar de plante zelve der geredde menschheid zal eens voor God eeuwiglijk bloeien. Dit toont de Heilige Schrift klaarlijk, waar ze de verkorenen Niet een

tuil

als saam waar ze een ander maal

ledematen noemt van één organisme, en allen saam ons voorstelt één lichaam uitmakende, welks hoofd Christus

is;

ons die verkoren menschheid toont niet als een bussel afgesneden ranken,

maar

ranken in den wijnstok; of ook betuigt, dat wie leven

juist als

ééne plant met Christus geworden

is.

Dit nu

mag

heeft,

niet zoo verstaan, alsof

deze personen eerst van het oorspronkelijk lichaam der menschheid werden afgesneden, en alsnu tot een nieuw lichaam onder Christus in elkaar werden gezet. Hoe toch kan men zich zoo iets denken? Een plant waarvan ge enkele takken en bloemen afsnijdt, om alsnu uit die afgesneden takken en bloemen een nieuwe plant saam te stellen. Verbeeld u het lichaam van een dier of mensch, waarvan ge enkele ledematen afsnijdt, om die afgesneden ledematen, met een nieuw hoofd er op, weer tot een Uchaam te maken. Een plant, een lichaam maakt men niet, en zet men niet in elkaar. Het onmisbaar kenteeken van elk organisme is juist dat het uit een kiem opgroeit en één in zichzelven is en blijft. Daarom leert Paulus dan ook in 1 Cor. 15 dat opstanding is: het opnieuw uitloopen van het leven uit de stervende kiem. En nadat hij dit eerst op de opstan-

ding van ons

stoffelijk

lichaam heeft toegepast, past

hij

het daarna, en in

rechtstreeksch verband, ook toe op het „hchaam der menschheid", als zegt:

„Een natuurlijk lichaam wordt er gezaaid, een

wordt er opgewekt. Er lichaam. Alzoo tot eene

is

levende

is

een natuurlijk lichaam, en er

er ook geschreven: ziel;

de laatste

De

eerste

Adam

tot

hij

geestelijk lichaam is

een geestelijk

mensch Adam is geworden een levendmakenden geest.

Maar het geestelijke is niet eerst, doch het natuurlijke, daarna het geestehjke. De eerste mensch is uit de aarde, aardsch; de tweede mensch is de Heer e uit den hemel. Hoedanig de aardsche is, zoodanige zijn ook de aardschen; en hoedanig de hemelsche

en wij

gelijkerwijs wij het beeld des

is,

zoodanig

zijn

ook de hemelschen;

aardschen gedragen hebben, alzoo zullen

ook het beeld des hemelschen dragen,"

vs.

44—49. Juist daarom

heeft Christus dan ook niet een menschelijk lichaam voor de jaren zijner

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen