De gemeente gratie - pagina 52

OPLOSSING VAN ROOMSCHE

48

ZI.TDE.

levens de kerk haar hemelsche krachten en haar hemelsche glansen

in-

dragend. Zoo keert het dualisme, dat in de oorspronkelijke schepping van

den mensch bij het aanvangspunt werd binnengelaten, hier l)ij het einde van den weg terug. Zoover als het bovennatuurlijke uitgaat boven het natuurlijke, zoo hoog staat het menschelijk leven in de levenssfeer der kerk boven het menschelijk leven, dat buiten

En

wikkelt.

dit licht

der kerk zich ont-

wordt dan eenerzijds dat leven der maatschappij

al

uit

de

tegemoetkomend bejegend, getoetst aan kerkelijken moet het toch anderzijds in zijn waarde miskend worden, want

natuurlijke krachten

maatstaf,

ideale beteekenis heeft het niet.

En daartegenover

belijden wij nu, dat het geestelijk leven in

zijn

schepping organisch één met

van

dit organisch

bestaan in

zijn

natuur was

zijn

;

Adam

bij

dat de zonde de werking

tegendeel deed omslaan; en dat het toen

een tweeledige genade Gods was, die intrad: eenerzijds de gemeene gratie

om

de doorwerking van dit verderf in dood en ellende, te stuiten, en anderde particuliere genade, die het organisch bestaan van den mensch

zijds

kwam

weer recht

zetten, potentieel ia de wedergeboorte, en actu (of daad-

werkelijk) voor een deel

nu reeds

in

bekeering en heihgraaking, en eenmaal

voleind in de heerlijkheid. Dientengevolge staat beide én het kerkelijk én

het buiten-kerkelijk leven voor ons onder de inwerking der reddende ge-

Wat

nade.

eenerzijds aan burgerlijk goed en anderzijds aan

goed uitkomt, danken

we

zaligmakend

beide malen aan de ontfermingen onzes Gods;

en we belijden dat Hij in beide zoekt de verheerlijking van naam en de handhaving van zijn eigen werk tegenover Satan.

Hierdoor verkrijgt het buiten-kerkelijk leven van de eene eigen eere, eigen doel en bestemming, en

dige beteekenis,

met het

anderzijds

nomen,

als

uit

hebben

deze meer juiste

Maar niet

dit

bi.j

in

het toch

den triomf van God tegenover Satan op het leven geslagen was. Door

blik

ook onder ons,

zij

het

al

op andere

een den blik benevelend dualisme vervallen, en

hooghartig tegen het werk Gods in de wereld overgesteld.

mag aan

onze belijdenis niet toegerekend. Dit Dualisme toch

maar tegen onze

uit,

valt deze niet

Rome, vaak

zich

is

erkennen we zonder aarzeling, alsof steeds van Gerefor-

spiritualistische eenzijdigheid zijn velen

wijze dan

zijn zelfstan-

één bron afgeleid, het een op het ander inwerkend, en in

gericht. Niet, dit zijde

eigen

kerkelijke leven onder éénzelfde gezichtspunt opge-

laatste einddoel op éénzelfde wit, in

meerde

zijn

belijdenis. Bij

enghartige mijding der wereld alleen

de echte Calvinisten te bespeuren.

van deze belijdenis werd afgeblazen,

is

is

het opkomen van het Calvinisme bij

de Dooperschen, maar

En nu

thans het stof weer

aanstonds weer de ons oorspron-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen