De gemeente gratie - pagina 270

UITSTRALING VAN DE KERK IN DE WERELD.

266

voordoet, kan eerlang beteren. Straks kan

worden ingehaald, wat

het

in

verleden verzondigd en verbeuzeld werd.

En

stelt

men hun

nu, niet van redeneerende zijde,

maar van den kant

der teederder consciëntie de vraag: of het dulden van zulke toestanden, het leven in zulke onheilige verhoudingen, en

al

zulk wel bewust ontheiligen

en doen ontheiligen van het Verbond Gods, geoorloofd in

de tente van het Anti-nomianisme. Zeker^ het moet

anders worden. Zoo zondige toestand

hoe

wie er

zal

zelf

schuld aan

zonde een einde te maken ? als

een Eha, oordeelen

Om

als

is,

mag

is,

dan vluchten ze

gebeterd, het moet

niet voortduren. Alleen maar,

de hand durven uitsteken,

met de zonde

een Jesaja,

te breken,

handelen

om

aan die

moet men opstaan een Johannes de

als

Dooper, doorbreken als een Petrus en Paulus, en wie heeft daartoe recht als

nu

zelf

hij

juist

En ook

deel aan de schuld heeft?

zelfs

persoonlijk

niet zoo

meedeed,

rekening de schuld onzer vaderen, en

vaderen die ons

alle

is

al

ligt

ware het dan dat men dan

niet

ook voor onze

het niet reeds die schuld onzer

vrijmoedigheid ontneemt? Straft

God

niet de zonde

met zonde! En als God onze en onzer vaderen schuld dan met de zonde der kerk in onze dagen straffen wil, wie zal het dan keeren? Bovendien is voor de teederder consciëntie zulk een zondige en zondigende kerk niet een lijden? Wordt dat lijden niet het best en diepst gevoeld door wie

En wat

Sion liefhebben?

nemen der zonde aan uw straf,

recht zoudt

gij

dan hebben, om door een weg-

een einde te maken? In dat

lijden is

een

aan die straf zult ge u met een verslagen geest onderwerpen.

En

eenmaal

zal

ook

in

lijden

dezen nacht wel de glans van het morgenrood opgaan,

werk heeft God zichzelven voorbehouden. Daar zult gij, zondige mensch, met uw handen afblijven. En wordt dan ten slotte gevraagd, op wat grond men toch voor die Volkskerk is, want dat ons uitgangspunt toch in Gods Woord moet liggen, en dat eerst waar ons uitgangspunt in dat Woord vast ligt, de verdere gevolgtrekkingen juist kunnen zijn, dan verwijst men de minkundige naar de bedeeling van het Oude Testament in de dagen na den uittocht uit Egypte. In de periode van Mozes tot Christus was de kerk in Israël met het nationale leven tot één geheel geworden. Meer nog, men kan zeggen,

maar de eere van

dit

om

dat de natie er alleen

uw

ziel,

en gelijk

de kerk was, gelijk

uw

lichaam er alleen

de schors van den boom er alleen

is ter

is

om

beveihging

van het aderenweefsel der opstijgende sappen, dat er achter schuilt. Het kost dan niets geen moeite uit den staat der kerk onder Israël allerlei voorvallen aan te halen, die als bewijs gelden, dat volk en kerk als één

moeten optreden, en stelsel

allerlei

rechtvaardigen,

want immers

uitspraken te doen khnken, die het beminde

en wel rechtvaardigen voor de Heilige Schrift,

uit die Heilige Schrift is

ons gekomen. Alleen maar dat dit van

de kennis van Israëls historie tot

Adam

tot

Mozes

niet zoo

was dat ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen