De gemeente gratie - pagina 328

HET

324

GOD DIE ONS HEILIGT.

IS

hebben dan ook niets met elkander gemeen. Zedelijke verbetering is het besnoeien van de ranken, „heiligheid" is de inenting op den wilden boom van een geheel ander leven. Zedelijke verbetering kan vrucht van opvoeding zijn, doch zelfs de beste opvoeding kan het kind niet „heiligen." Zelfreiniging van hart en karakter kan de onwedergeborene zoowel als de wedergeborene zoowel als de „Heiligheid", en „zedelijke verbetering"

wedergeborene machtigste,

maken. Al

maar de grootste zelfbeheersching en de zelfaangrijping kan nooit wat onheilig is heilig

ondernemen,

ernstigste is

het dan ook dat de Neo-Kohlbrüggeanen, geheel blind voor

het werk der gemeene gratie, en voor de reëele inwerking van den Heiligen

Geest op het menschelijk hart, de heiligmaking,

als

in

het geloof inbe-

grepen, feitelijk hebben weggecijferd, hierin hadden ze recht, dat ze

met

heiligen toorn getoornd hebben tegen de vermetele poging om de heiligmaking te doen voorkomen als een gradueele heiliging, waartoe de zondaar na tot het geloof gekomen te zijn, sidizelven bewerkte. De „heiligmaking" is een genadedaad Gods aan ons, niet een" werk van den mensch aan zichzelven, en als er staat „Jaag de heiligmaking na, zonder welke niemand den Heere zal zien," beteekent dat niet: Doe uw best, en span u in, om uzelven zedelijk te verbeteren, want alleen wie hiermee gereed komt, zal den Christus in heerlijkheid aanschouwen, maar dan is onder jagen naar heiligmaking te verstaan, een zoeken van die innige gemeenschap des :

met God en Christus, dat zijn heiligende genade zich krachtig in ons betoone. Een andere voorstelling leidt tot wanhoop. Ware toch de heiligheid een kleed, waaraan we zelven weefden, en dat af moest geloofs en der liefde

we den hemel konden

binnengaan, dan zou alleen een stokoude kunnen inbeelden hiermede gereed te komen, terwijl ieder, die in het midden zijner dagen werd afgesneden, door God zelf zou verhinderd worden, om zijn heiligheid te volmaken, en daarom verloren gaan. We kunnen daarom niet streng genoeg aan het absoluut, d. i. volstrekt zijn,

eer

grijsaard zich

karakter der heiligheid vasthouden.

Ge

zijt

heilig

of ge

zijt

niet heilig.

Een man die wedergeboren is, is heilig, en kan juist daarom niet zondigen, want het heilige zaad blijft m hem. Een wilde wingerd, die ingeënt is in een edelen wijnstok ging niet langzamerhand

uit

den éénen staat

anderen over, maar hield op eenmaal op wilde wingerd te

zijn,

in den.

en was op

eenmaal edele wijnstok. Zoo nu verstaan is onze wedergeboorte zelve onze heiligmaking. Wie wedergeboren werd was onheilig, en werd heilig. Als Paulus dan ook aan de kerk van Corinthe schrijft: „Maar gij zijt afgewasschen, maar gij sijt geheiligd,

maar

gij

zijt

gerechtvaardigd" (Cor. 6:11), dan volgt reeds uit dat

na de heiliging, dat hier heiliging op met inbegrip van haar uitwerking. Men kan, omdat in het werk Gods alles

plaatsen van de rechtvaardigmaking

de wedergeboorte zelve

Men kan

ziet,

natuurlijk

dus tweeërlei doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen