Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De gemeente gratie - pagina 39

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De gemeente gratie - pagina 39

Tweede deel. Het leerstellige gedeelte.

3 minuten leestijd

WAAROM DEZE OPLOSSING ONBEVREDIGEND?

35

men onwillekeurig meegesleept met de gedachte, dat de eerste mensch, in zijn ullerlaagsten staat van ontwikkeling zeer wel een bijzonder gelukkig ontwikkelde orang-oetang kon geweest zijn.

voorafgegaan, dan werd

Toen nu eenmaal deze

voorstelling omtrent de

ingang vond, volgde hieruit vanzelf, dat ling

men

herkomst van den mensch zich de geheele ontwikke-

van ons menschelijk geslacht voorstelde,

als een langzame gestadige opklinnning uit zeer ruwen, nog bijna gansch dierlijken toestand tot al

hoogeren vorm van leven. Hoe later

men

het dus

treft,

want des

keling voortgeschreden.

te

men

verder

Vergeleken

bij

in het leven komt, hoe beter de menschheid in haar ontwikalle vroegere eeuwen stond alzoo

is

onze eeuw het hoogst. In de middeneeuwen was het nog zeer donker geweest. In de dagen der Reformatie brak slechts aanvankelijk een zwakke

schemering door. Op het laatst der vorige eeuw was de zon eindelijk door de wolken gebroken. En nu, in onze schoone eeuw, wandelde heerlijkst

licht.

men bij het En overmits nu de Roomsche kerk ons naar de Midden-

eeuwen, en de orthodoxie ons naar de morgenschemering wilde terugleiden, moesten beide weerstaan worden als terugleidende van het licht naar de duisternis.

Een volgende zou nog weer staan boven onze eeuw. En

Het zich nu reeds beschrijven, gelijk

men

zelfs

het dan ook beschreven heeft,

wat wondere gelukstaat alsdan ons menschelijk geslacht

te

wachten stond.

Doch nu ter zake. Bij nauwlettend onderzoek bleek namelijk, dat wel de menschheid zich in haar geheel aldoor voortbeweegt, maar niet elk mensch op zichzelf liep hierin even hard meê. In den één was het diernog machtiger dan in den ander. Er waren zeer ontwikkelde maar waren ook zeer achterlijke personen. Bijna geen twee waren gelijk. En

lijke

er

van graad van ontwikkeling ontstond nu wat wij „zonde" noemen. Zelfs de verst ontwikkelde voelde nog wel iets van zondebederf, maar bij hem was dit niets anders dan de drang naar het hoogere, waaruit onvoldaanheid met zijn tegenwoordigen toestand moest opkomen. Maar de uit dat verschil

wezenlijke zonde, de misdaad, de gruwel vond

zijn

oorsprong alleen in een

lager graad van ontwikkeling.

Dat iemand slechte dingen doet, wil alleen is. Dat moet men dus door opvoeding en politie tegengaan, niet omdat het slecht is, maar om den achterlijken mensch vooruit te helpen. Dat men nog van „berouw" spreekt, en „schuld" straft, kan geen kwaad, omdat de mensch er door vooruit komt. Mits maar steeds in het oog worde gehouden, dat dit alles slechts manier van spreken zeggen,

is.

dat

hij

Eigenlijk toch

want

al

nog zoover niet

is

er noch zonde noch schuld noch oorzaak voor berouw,

wat den hooger staande ergert en hindert

is

alleen daaruit te ver-

klaren, dat de andere men.schen nocj zoo ver niet zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 692 Pagina's

De gemeente gratie - pagina 39

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 692 Pagina's