De gemeente gratie - pagina 623

DE VOLEINDING DER EEUWEN,

den

strijd

met het

lijden ontdekt,

maar

ter wille

die wereld zelve tot in haar voleinding, de

moet aanhouden,

als

geëischt

is,

om

619

van de ontwikkeling van

duur der eeuwen

juist zoolang

haar van haar aanvang en van de

eerste ontkieming van ons menschelijk leven, tot op dat punt te brengen,

dat haar geheele proces zal

afgeloopen, en het einddoel dat

zijn

haar voorhad, ook werkelijk met haar bereikt zal halve eeuw, en geen kwart eeuw te veel hier.

Ook wat nog

den grond, Ja,

er

in

niet

boven den grond

de ontkieming van het zaad of

kan geen

jaar,

zijn.

groeit,

God met

Er kan dus geen Leegte noch stilstand is werkt toch reeds onder zijn.

in het sterken

van den wortel.

geen dag, geen uur gemist worden. Al die eeuwen

door heeft God in ons menschelijk geslacht, heeft

God

in het levensgeheel

werk rusteloos voortgezet. Niets daarbij is doelloos of overtollig geweest. Het moest gaan zooals het ging. Anders toegaan kon het niet. En dan eerst zal het teeken van den Zoon des menschen in de wolken verschijnen, als dat groote, dat machtige werk Gods geheel voleind is, en daarmede de voleinding der wereld intreedt. Alle beschouwing, alsof het werk Gods alleen in dat kleine deel van ons menschelijk leven school, dat we het kerkelijk leven zouden kunnen noemen, moet dus ter zijde wórden gezet. Er is behalve het groote werk Gods in de Particuliere genade, ook dat geheel andere werk Gods in het rijk der Gemeene gratie. En dat werk Gods van de Gemeene gratie omvat dezer wereld

zijn

heel het leven der wereld, het leven onder de Kaffers in Afrika, en onder

de Mongolen in

China en Japan, en onder de Indianen bezuiden den

Himmalaya. Er was niets m alle vorige eeuwen onder Egyptenaren en Grieken, in Babyion en Rome, en er is niets nu onder de volken van welk werelddeel ook, of dat alles is noodzakelijk, dat alles vormt een onmisbaar deel van het groote werk dat God werkt, haar ontwikkeling te voleinden.

En

wij niet kunnen inzien, dat het iets

den inhoud van ons

bij

de wereld in

daaronder nog zooveel, waarvan met de zake des Koninkrijks of met

al is

geloof, uitstaande heeft, toch heeft dit alles beteekenis,

en toch kan niets van dat hetgeen Hij

om

de schepping

Satans vonden, en te

spijt

alles in

van

gemist worden, omdat het Gode

belieft,

deze wereld had ingelegd, in weerwil van 's

menschen zonde, toch

te

doen uitkomen,

toch door te zetten, en toch zoo volkomen te ontwikkelen, dat de volle

levensenergie zijner schepping in de voleinding der wereld aan het licht trede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen