De gemeente gratie - pagina 310

TWEEËRLEI

306

IK.

is dat dan één. Maar beschouwen we nu dat middelpunt op zichzelf, dan springt het in het oog, hoe ook hier weer te onderscheiden valt, eenerzijds tusschen onze

wezen, en tegenover onze levensuitingen genomen,

neigingen, ons verstand

Ik

in deze drie werkt.

en onzen

en anderzijds tusschen ons

wil,

verstand én wil het vereenigingspunt. Hieruit

middelpunt er

van

ik.

En

dat

zelf

van ons wezen weer en

in ons ik,

2".

binnenste kern^

ik, als

dat

blijkt,

dat

men ook

én

onderscheiden heeft:

te

1*'.

in het

de kern

de onderscheidene bewegingen of functiën van dat

eenmaal goed gevat, dan

is dit

ik,

neig, ik denk, ik wil. In het ik vindt én neiging

blijft

wat het

zal is,

men

terstond inzien, hoe alleen

maar hoe daarentegen

die neiging,

denkende en die willende beweging, bij weeromstoot, zekeren invloed van de gemeene gratie ondergaan. Beproef het zelf maar door drie, vier die

dunne koperdraden

nemen, die ge

te

in

één punt saam vastlegt, en nu

naar verschillende kanten uitlegt, en onderaan het vereenigingspunt met

uw ze

linkerhand naar links afbuigt, onderwijl ge op de helft van den draad

met uw rechterhand ombuigt naar

hoe de druk door

uw

rechts.

Dan toch

zult ge zelfs voelen,

rechterhand uitgeoefend niet alleen de uiteinden der

draden naar rechts ombuigt, maar ook benedenwaarts zekeren druk op het benedengedeelte uitoefent, dien ge op de vingers van duidelijk

Als

gratie.

uw

linkerhand zeer

waarneemt. Ditzelfde nu geldt natuurlijk ook van de gemeene zij,

op welk gedeelte van de

lijn

ook, die

lijn

aangrijpt, en in

haar verderen verloop naar rechts buigt, komt hieruit ook een spanning,

een druk naar beneden voort, die wel nooit de kern van het ik kan aandoen,

maar wel haar uitwerking

en op den zijn

wil.

neigingen,

En

heeft,

op de neiging, op het bewustzijn,

hieruit verklaart het zich, dat de onbekeerde tot in

tot in zijn

bewustzijn, en tot in zijn wil den invloed der

gemeene gratie ondergaan kan. Dat dit echter, hoever het ook

ga, nooit het ik zelf omzet, en dat deze

omzetting van het ik eeniglijk en alleen vrucht van herschepping en wedergeboorte kan

zijn,

ziet

ge telkens aan de uitkomst. Immers ook

uitnemendsten onder deze personen niet dat

buigen.

de

bij

het resultaat van hun ontwikkeling

naar God toebuigen, maar steeds dat ze aldoor van God

ze

En

is

al is het,

dat ge dit in één persoon niet zoo terstond kunt

maken, omdat de meesten

afuit-

zich zoo weinig uitspreken, dit is in elk geval

buiten twijfel, dat de richting waarin deze uitnemende wereldburgers zich leidt, om hen en hun omgeving van de Schrift af te trekken, van de kerk van Christus te vervreemden, van de belijdenis van den levenden God te doen afdwalen, en het hoogste

gezamenlijk bewegen, er steeds meer toe

ideaal te

doen vinden

mensch. En

is

in

de verheerlijking niet van God, maar van den

het ons op die wijs mogelijk,

om van den

éénen kant

al

het goede, dat in de wereld voorkomt, ten volle te waardeeren, toch hand-

haven we deswege van den anderen kant streng en

stipt

onze belijdenis,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen