De gemeente gratie - pagina 293

HET ENTEN VAN DEN WILDEN BOOM. en indrukken afgaan, een poging wagen,

om

289

zulke mysterieuse verklaringen

te ontleden.

En

toch,

al is elk

spreken over dat

ons zieleleven plaats

grijpt,

er aan, of er bestaat

bij

alles,

wat op den achtergrond van

zoo uiterst moeilijk, toch twijfelt geen onzer

den wedergeborene tweeërlei soort van leven,

onze Belijdenis het zoo schoon uitdrukt,

gelijk

tijdelijk,

„het ééne hchamelijk en

hetwelk wij van onze eerste geboorte medegebracht hebben en

is

menschen gemeen," maar „het andere geestelijk en hemelsch, hetwelk hun gegeven wordt in de tweede geboorte, en dat leven is niet gemeen, dan alleen den uitverkorenen Gods." (Art. 35). Juist echter doordien nu in de wedergeborenen op dit reeds zoo mystieke gebied van het allen

innerlijk (leven alles dubbel voor ons treedt,

en tweeërlei gestalte aanneemt,

en in tweeërlei onderscheiden werking voor ons treedt, wordt het reeds zoo moeilijke spreken over het verborgen leven des harten nog eens zoo

bezwaarhjk. Hiervan nu behoort

men

voorzichtig in zijn

men

wel rekenschap

zich

uitdrukkingen

zij

te geven, opdat

en zich niet verlieze

in

alge-

meenheden.

Het

daarom raadzaam de tegenstelling tusschen dat tweeërlei leven waar het nog onvermengd uitkomt, d. i. bij zeer kleine kinderen, die ons vroeg door den dood ontnomen worden. Dat er ook onder deze kinderkens zijn, die vlak vóór hun sterven tweeërlei leven in is

eerst daar te bezien,

zich droegen, behoeft geen nadere aanwijzing. Ieder stemt dit toe.

moet wel. Anders toch zou men

óf vervallen

in

En

dat

de dwaalleer, dat deze

kinderkens niet in zonde ontvangen en geboren waren, en alzoo zonder

wedergeboorte

zalig

konden worden;

óf

wel

men

zou ze allen van Gods

barmhartigheid moeten uitsluiten. Als Gereformeerde Christenen doen wij

noch het één noch het ander, en onze belijdenis zij

in

zonde ontvangen en geboren

verdoemenis

zelve,

zijn,

en daarom

blijft

daarom, dat „ook

allerlei ellende, ja,

onderworpen;" maar ook dat God machtig

is

een wicht op te wekken tot een nieuw leven en in te leiden

der

om

zulk

in

zijn

maar wel van wedergeboorte is hen sprake. Het tweeërlei leven waarvan Art. 35 der Belijdenis spreekt, is dus ook bij hen aanwezig, edoch nóch het natuurlijke nóch het genadeleven is bij zulke kinderkens tot nadere ontwikkeling gekomen. De hchazahgheid. Natuurhjk niet van bekeering,

bij

melijke functiën

mogen

bij

zulk een kindeke reeds werken, de zielsfunctiën

van het natuurlijk leven werken nog spreekt nog niet.

En evenmin

is

er

niet. bij

Het kind denkt nog

niet en

zulk een kindeke reeds sprake

van ontwikkeling van het genadeleven. Zulk een kindeke weet nog niet wat gelooven is, het kent nog geen geestelijken strijd, het behaalde nog geen overwinningen in den strijd tegen de zonde. Alles sluimert in zulk II.

19

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen