De gemeente gratie - pagina 273

UITSTRALING VAN DE KERK IN DE WERELD.

Feitelijk bedoelt bij

men

alzoo beiderzijds hetzelfde,

de vraag, hoe de invloed van de Christelijke

der geloovigen te denken

is

en werken moet.

maar men gaat uiteen

religie

Op

269

buiten de personen

die vraag toch

antwoordt

de minnaar der Volkskerk: „Ge kunt geen invloed oefenen op wie en wat

uw

opgenomen; en daarom moet heel het volk in mijn kerk, en doop ik al wat in het doophuis komt. Alleen in mijn kerk brandt het licht. Buiten mijn kerk is niets dan stikdonkere nacht. Mijn kerk heeft geen vensters. De muren laten geen enkele lichtstraal niet in

kerkelijk instituut

En daarom moet

door.

ik

is

wel de muren mijner kerk

uitzetten, opdat allen

er plaats in vinden, en zich in de schittering van het licht des Evangelies

verheugen mogen." Wij daarentegen zeggen: Naar luid van Gods Woord en onzen Heidelbergschen Catechismus moet de Doop de geloovigen van de kinderen der ongeloovigen afscheiden.

Allereerst

is

dus zorg

te dragen,

dat de kerk als instituut, aan de merkteekenen der ware kerk herkenbaar,

midden des volks openbare. Binnen die kerk moet men trachten een ieder te lokken, maar in die kerk opgenomen mogen alleen zij worden, die met het hartgelooven en met den mond belijden, dat Christus de Middelaar Gods en der menschen is; zij met hun zaad; en de Christelijke kerk heeft te waken, dat waar hypo-

zich

wel begrensd en duidelijk uitkomend

crieten inslopen en

vigen worden

zichzelf

afgescheiden.

in het

verraden, ze van de vergadering der geloo-

Maar

al

moet aldus de heiligheid van het

Verbond, en hiermee het wezen der ware kerk gehandhaafd worden, vensterlooze muren kent de kerk van Christus niet. Het licht dat in haar midden op den kandelaar brandt, staat niet onder de korenmaat, maar straalt door de vensters naar buiten uit. Dat licht spreidt zijn tinten op al wat menschelijk is in het leven van volk en natie. En het is door den

zijdehngschen invloed, dat de kerk als instituut, heel het volk en heel het

leven des volks zegent. Ja, wel verre van dezen zegen aan heel ons volk te

willen onthouden, houden

we

grooter en des te heerlijker zal gelies in

Gods kerken brandt, en

veeleer staande, dat die zegen des te zijn,

in die

hoe helderder het

kerken

zal

hoe zuiverder de vlam en hoe zuiverder de atmosfeer opgaat. Aldus

blijft

licht

is

waarin die vlam

het naar den regel door Christus zelven gesteld: Zijn

kerk een stad op den berg, die reeds van verre een ieder Zijn

kerk een zout

des Evan-

het te sterker branden,

in het

in

het oog

valt.

midden van het wereldleven om het bederf

in

die wereld te keeren.

Doorziet ge de tegenstelling tusschen deze beide nu wel, dan zal het u

tevens duidelijk

zijn,

hoe hier metterdaad

alles

hangt aan de juiste onder-

scheiding tusschen de particuliere genade en de gemeene gratie. Is er niets

dan de wereld die onder den vloek

culiere

ligt,

en

in die

wereld een

parti-

genade, dan krijgt ge slechts twee verschijnselen in het leven:

Eenerzijds een deel der wereld dat Heidensch,

Mahomedaansch en Joodsch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen