De gemeente gratie - pagina 615

DER EEUWEN LOOP.

611

gaande ontwikkeling van minder tot meer, een vooruitgang, een voller levensontplooiing. Wie den afstand indenkt die er nog op dit oogenblik bestaat tusschen het leven van den Hottentot in zijn kraal en het leven

van een

fijn

beschaafde familie in onze huidige Europeesche samenleving,

meet de nu reeds doorloopen ontwikkeKng als in een oogwenk. En al waant men aan het eind van elke eeuw, dat de vooruitgang zoo verbazend was, dat zich nauwelijks nóg verder gaande ontwikkeling denken laat, toch leert elke nieuwe eeuw, dat het nieuwe dat er telkens weer bij komt, alle vroegere voorstelling te boven gaat. Wat heeft niet weer de IG"**

eeuw ons menschelijk leven gewijzigd, verrijkt en vergemakkelijkt! men dan ook in vrome kringen vaak geneigd

Zeer ten onrechte was

om

tegen dien vooruitgang en die steeds verder gaande ontwikkeling van

ons menschelijk leven in verzet te komen, en zonder twdjfel dient erkend, dat juist de Christenen, door zich aan die gestadige ontwikkeling te onttrekken, oorzaak

zijn

geworden, dat in zedelijk en godsdienstig opzicht die

ontwikkeling zoo dikwijls verkeerde sporen insloeg.

Wie

in Christus zijn,

moesten zich tegen die ontwikkeling en dien vooruitgang niet alleen niet verzetten, maar zelfs moesten ze niet van verre blijven staan. Anderen voor te gaan, ware ook op dit terrein hun roeping. Het Calvinisme IG*^^

en

17'^«

we onder

eeuw ging vooraan, beheerschte daardoor het

allerlei

leven.

in

En

de dat

Doopersche en Methodistische invloeden thans het veld

voor het ongeloof ruimden,

is

een schuld onzer vaderen, waarvan wij thans

de bittere gevolgen dragen.

daarom moet

Juist

er

dan ook met nadruk op gewezen worden, dat de kan

tijdsruimte der eeuwen, die sinds den val verhopen, geen ledig kader

vormen

in

de Besluiten Gods; dat die tijdsruimte van eeuwen die achter

ligt, naar Gods Besluit een bedoeling, een bestemming moet gehad hebben; en dat die bedoeling dan eerst begrepen wordt, zoo men verstaat, dat de voortgaande ontwikkeling van ons menschelijk leven in het plan

ons

Gods begrepen

is.

Dus ook dat de

Historie van ons geslacht, die d'eze ont-

wikkeling tot resultaat had, niet uit Satan, noch uit den mensch, uit

God

is;

en dat het werk Gods in de Historie miskent,

ontwikkeling verloochent, en niet waardeert.

De

al

Schrift spreekt

maar

wie deze

van „de

voleinding der eeuwen" wat niet zeggen wil, dat de eeuwen eens uit

maar dat ze zich richten op een einddoel, en dat al wat in die met dat einddoel in verband staat. Tot die ontwikkeling nu prikkelt God den mensch, door den nood, door het lijden, door de ellende. Daarom is het zoo door en door verkeerd, in zullen

zijn,

eeuwen

hgt,

dat lijden eeniglijk een oordeel te zien, waaronder

maar moet dat

lijden

weer erkend

als de vijand

we

te

zuchten hebben,

waartegen God ons ten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen