De gemeente gratie - pagina 607

603

LIJDEN EN SCHULD.

mensch. God schiep er de menschen voor en God bereidde ze toe voor

hun taak. God deed hen vinden wat ze vonden. Natuurlijk. Maar dit alles neemt het feit niet weg, dat ge op dezen langen weg aldoor den mensch vindt werkende in Gods werk, en God werkende door den mensch als Niets

instrument.

nog

is

ooit uitgevonden, of verzonnen, of

aan het Hcht

eeuwen in de natuur om ons heen Maar het lag verborgen. Niemand ingelegd. natuur had en in der menschen zag het. Niemand kende het. Stoom is er geweest van het eerste oogenblik af, dat water door vuur verwarmd is. Maar niemand zag wat in dien stoom inzat en wat er mede te doen viel. God zag het, maar de mensch zag het lange eeuwen niet. Maar als eindelijk de kracht van den stoom openbaar wordt, is het een mensch die hem uitvindt, en een mensch die allengs dien stoom leert aanwenden. En zoo is het met alles. Er komt niets nieuws bij

God

gebracht, dat

de wereld de

in

dit

verscholen,

historie

lag in de wereld van den aanvang.

wat nu uitkomt,

Alles

bij.

Maar bedekt,

niet reeds voor vele

verborgen.

En nu

is dit

der menschheid uitkomt, dat

het beleid Gods, gelijk

God den mensch

achter-

eenvolgens nu het ééne, dan het andere middel vinden laat, waardoor die mensch in staat wordt, telkens meer lijden af te wenden, en telkens het leven rijker en blijder te maken. Dit doet lieverlede doet Hij

dit

licht

God

niet opeens. Eerst

de duisternis opgaan. Soms zeKs

in

van

zijn er

eeuwen dat we schijnbaar teruggaan. In Klein- Azië was het leven eertijds veel rijker en gelukkiger dan het er nu is. Maar, als één geheel genomen, is

de menschheid steeds vooruitgegaan, en heeft ze van God steeds overom heerschappij te hebben over geheel de

vloediger middelen ontvangen,

En juist God ons weer

natuur, naar luid van de oorspronkelijke Scheppingsordinantie.

om

daarom voegt het ons niet en past het ons nieuwe middelen vinden laat, deze tegen te staan en te verachten, overmits dit niet anders is dan een weerstaan en verwerpen van wat ons God in zijn „Gemeene gratie" schenkt. niet,

Veeleer

om

het aller roeping,

is

als

ons steeds de vraag te stellen, of er

nog andere krachten en middelen en wapenen tegen het lijden en tegen de macht der natuur verscholen en verborgen liggen, die wachten

niet

op ontdekking, en die God wil dat door menschelijke inspanning en door menschelijke worsteling aan het licht zullen komen. Beschaving, verlichting, ontwikkeling en vooruitgang zijn niet uit den Booze, maar uit God, en van

den Booze

is

alleen

de verkeerde, onzedelijke en goddelooze aanwending Christenen, ons

erVan,

waartegen

zetten.

Maar het komen

wij.

genadegave Gods, waarvoor we als

met hand en tand hebben

tot grootere heerschappij over

Hem

kinderen Gods, ons hebben in te

de natuur

te veris

een

danken hebben, en waarvoor we, spannen. In de menschheid zijn door te

kiemen voor eene majestueuse ontwikkeling gelegd, en het was Gods wil van meet af, dat deze kiemen in

God

zelven

bij

de schepping zoo

rijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen