De gemeente gratie - pagina 59

GEREFORMEERD UITGANGSPUNT.

55

natuur verbindt. Deze vermogens en krachten staan gefundeerd in het wezen van den mensch, en in zijn natuur werken ze. Liefdo en haat is éénzelfde kracht, alleen de ééne maal in plus, de andere maal in minus

werkende. Het

God

die naar

dezelfde kracht,

is

toe en tegen

God

zich

kan richten, weshalve ook de zonde niet een apart iets in de natuur is, maar alleen een ommekeer van de richting waarin de krachten des

menschen werken. Zo werken óf naar boven, en dan zijn ze goed, óf naar beneden, en dan zijn ze kwaad. In wezen blijft de tong één of ze God vloekt of God looft, maar bij den ééne zal ze tot een prijzen des Heeren geneigd zijn, bij den ander zelfs onnadenkend en onopzettelijk in een vloek uitgaan. Er werkt in de zonde geen enkele kracht, die niet bij het wezen van den mensch behoort, en ook in de eeuwige heerlijkheid zal geen enkele kracht uitkomen, die niet van het Paradijs af in 's menschen wezen gefundeerd ligt; maar de richting waarin die krachten werken, kan tegenovergesteld

zijn,

en juist in deze richting dier krachten, spreekt niet ons wezen,

maar onze natuur. Toch moet ook hierbij, om een helder inzicht te erlangen, bovendien nog tusschen 's menschen ik, en tusschen zijn natuur onderscheiden worden. De in 's menschen wezen ingeschapen krachten werken toch onder tweeërlei motief; eenerzijds onder het motief van zijn

motief van

natuur.

zijn

iemand een slag zijn

Wie

in drift

ter verzoenüig uitstrekt, doet de kracht in,

en anderzijds onder het

in het aangezicht te geven, handelt

natuur; wie daarentegen opwellende

natuur

ik,

de kracht zijner hand misbruikt,

onder het motief van

zijn ik.

drift

van

zijn

om

onder het motief van

onderdrukt, en de hand

hand werken, tegen

Eerst nu in

die-

zijn

tegenstelHng met

ons ik wordt het karakter van onze natuur ten volle begrepen. Onze

vaderen te Dordt beleden

in Art.

1

van Hoofdstuk 3 en

4,

dat de mensch

oorspronkelijk niet alleen „in zijn kennis geestelijk, en in zijn wil gerechtig,

maar ook dat

hij

in zijn

genegenheden zuiver stond," en evenzoo, dat hij zijn kennis verduisterd, in zijn wil verwrongen,

door de zonde niet alleen in

maar ook onzuiver geworden is „in deze neigingen nu zijn een macht, als ons ik

sleept.

lijdelijk

blijft,

Altoos hellen

overhelling,

deze

is

zijn

genegenheden." Deze genegenheden,

die

van ons ik

we naar de

ééne, of naar de andere zijde.

neiging brengt teweeg,

krachten werken zullen, vanzelf gegeven of ook hooger

te onderscheiden

is.

Ook

er toch in ons een werking, die ons ik mee-

dat de is,

tenzij

richting

En

deze

waarin onze

ons ik er tegen inga,

genade het anders keere.

Dit onderscheid gevoelt men het gemakkelijkst, zoodra men van onze gemeene menschelijke natuur op de bijzondere natuur van den enkelen persoon komt. Dan toch is het duidelijk hoe de natuur des éénen meer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen