De gemeente gratie - pagina 652

DE GEMEENE GRATIE EN DE ZONE GODS.

648

de afstanden juist mat, de zekerheid waarmee

hij

het roer aangreep en

op juiste hjn draaide, en de kloekheid van het hart waarmee

gespannen oogenbHk meester van zichzelf

hand behooren wel

kwam

schip

zijn

tot zijn

wel het

ééne wezen, en

van

effect

hij

in zoo

bleef. Zijn hoofd, zijn hart, zijn

in zijn gelukkig sturen

geheele optreden

zijn

hoofd had daarbij toch een andere functie dan

zijn

uit,

hand, en

van

maar zijn zijn hand

weer een andere functie dan de kloekheid en de moed van zijn hart. En stemmen we nu toe, dat ook in dit beeld nooit zonder nadere bepaling op het Goddelijk Wezen is over te brengen (niet één beeld gaat, als we

al

van God spreken,

ooit

Schrift bezigt), toch

ook

zuiver door, ook niet de

maakt reeds

het Goddelijk Wezen,

in

dit beeld

beelden die de Heilige

het eenigszins voelbaar, hoe er

de strengste éénheid van Goddelijke

bij

toch onderscheid in de werkingen zijn kan en

is;

en het

is dit

actie,

onderscheid

der werkingen dat de Heilige Schrift ons eenigszins toelicht, als ze ons leert,

dat het ontstaan der dingen uit

bestaan der dingen is

is

God den Vader

is,

dat het zóó

door God den Zoon^ en dat het leven in de dingen

van God den Heiligen Geest. „Nochtans hebben wij maar éénen God

en Vader, uit wien

wien

alle

Houd

dingen

alle

dingen

en éénen Heere Jezus Christus, door

zijn,

zijn".

God den Vader, en het zóó wordt u terstond duidelijk, waarom de

hieraan nu vast. Het ontstaan uit

bestaan door den Zoon, en het

Middelaar der Verlossing niet

maar moest

zijn

ontstaan? Stellig

de Zoon. niet.

de Vader, en niet

is

Wat

toch

is

Neen, verlossing

is

de Heilige Geest,

verlossing? Is het dingen doen is

alleen in het zóó bestaan der

dingen verandering teweegbrengen. Dit vloeit vanzelf uit den aard der

De dood

zonde voort.

is

niet het vernietigen

want ook de rampzaligen bestaan

eeuwiglijk.

alleen een wijziging, een verandering

Een zondaar anders dan

hij

blijft

teweeg

wel bestaan, maar

moest. Verlossing

is

hij

van een creatuurlijk mensch, Zonde en dood brengen dus in

de wijze van ons bestaan.

bestaat verkeerd,

hij

bestaat

ook niet het nieuw-doen ontstaan van

een wezen dat niet bestond, maar een maken, dat het weer wordt gelijk het zijn moest, terwijl het eerst verkeerd bestond. Hieruit

is

het duidelijk

dat alle verlossing zich beweegt niet op het terrein van het ontstaan van

den mensch, maar op het terrein van het zóó bestaan van den mensch. zijn, maar dat ons zóó bestaan Hem, maar door den Zoon is, dan volgt hieruit met noodzakelijkheid, dat het geheele werk der Verlossing zich samentrekt in die eigenaardige werking, die niet is van den Vader, maar des Zoons, en dat uit dien hoofde niet de Vader, maar alleen de Zoon de Middelaar onzer ver-

Leert nu de Schrift, dat wij uit den Vader niet uit

lossing zijn kan. alsof het werk des Vaders of des Heiligen Geestes maar één oogenblik rusten zou, of weg ware te denken. Of hoe

Niet natuurlijk, daarbij ook

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen