De gemeente gratie - pagina 524

VOORZORGSMAATREGELEN.

520

we bedacht op

gevaar. Kortom, heel ons leven door zijn

mogelijke onge-

nemen we, met aller toestemming, om het kwaad te voorkomen, of, komt

lukken, die ons overkomen konden, en

maatregelen van voorzorg,

allerlei

het, in zijn vernielende

Nu

werking

te zeggen, dat die soort

te stuiten.

meer gewone ongelukken ons

toekomen, en dat God uitsluitend

rampen, zooals wanneer de bliksem

uwer woning doet, ware al

aantast,

of een

te goddeloos.

van God

niet

toorn openbaart in buitengewone

zijn

u

bij

inslaat,

een epidemie de plaats

aardbeving den bodem onder u schokken

Het

in dien zin

buitengewone

is niet

het één

duizendste van wat in ons menschelijk leven voorvalt, en waartoe anders

deze voorstelling derhalve, dan

leidt

en

God

rassende en onverwachte ongelukken

Wie

om

bijna heel ons leven buiten

buiten ons leven te plaatsen, en slechts nu en dan zijn

bij

God

extra-ver-

almachtig ingrijpen te huldigen?

de Gereformeerde belijdenis in haar eersten grond verstaat, zou

die

met zulk een averechtsche deeling van het leven ooit vrede kunnen nemen ? God Almachtig in alle ding te kennen en in alle voorval des levens het bestel zijner majesteit te eeren, is juist de zenuw onzer kracht. Ge moogt niet zeggen:

maar zijn

als

Als het land overstroomd wordt, doet

de bliksem inslaat, doet

God

het. In regen

dit

de sterke regen,

en bliksem beide

is

één zelfde majesteit, en het heeft daarom geen zin te zeggen: Tegen

opwerpen mag, maar tegen den bliksem een metaalmag niet. Beide mogen, of het mag geen van Maar het ééne te eischen en het andere af te keuren is niets dan

den vloed een

dijk

stang op het huis plaatsen beide.

dubbelhartigheid en tweeslachtigheid.

Men

blijft

aan den schijn hangen en

denkt over het samenstel van Gods werken niet

Overstrooming

is

een verniehng, die van

tot in

den grond door.

God komt, doordien God

land lager gelegd heeft dan het andere, en

zijn

het ééne

overvloedigen regen deed

nederdalen, en den daardoor gezwoUen stroom eerst vastvriezen, en toen plotseling ontdooien deed.

Dat

alles

deed God. De lage ligging van het

de sterke piasregen, eerst vorst en toen dooi, het komt alles van Hem, en als er nu onzerzijds niets gedaan en geen voorzorgsmaatregelen genomen worden, dan komt de overstrooming zeker, en wordt een ver-

land,

woesting onder menschen en vee aangericht, waarbij vergeleken de schade

van het inslaan van den bliksem eenvoudig niets is. Daartegen nu wordt de dijk aangelegd, en alzoo de pas aan het water, dat God zendt, afgesneden

om uw

te verwoesten. En dit nu mag niet alleen, maar Wie het naliet, zou in plichtsvervulhng te kort schieten. nu zeggen we ook Als God zijn electriciteit in zijn wolken ophoopt,

het moet

En

zoo

akkers

zelfs.

:

en het gevaar ontstaat, dat hierdoor de bliksem

insla,

en het leven van

een gezin of ook den welstand van het goed in gevaar brenge^ dan moogt ge niet alleen, maar dan moet ge elk dienstdoend middel aanwenden, waardoor dit gevaar afgewend of althans geminderd kan worden. Immers het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen