De gemeente gratie - pagina 604

LIJDEN EN SCHULD.

600

de goddeloozen, en komt het oordeel het hardst juist op de vromen neer.

Denk

Nero

slechts aan

die brast in

misdaad en brooddronkenheid,

de discipelen des Heeren vermoord v\^orden in het w^orstelperk. die der bijzondere en der

lijnen:

het

lijden, zijn

en het

is

niets

terwijl

De

tv^ee

algemeene openbaring, ten opzichte van

dus

w^el terdege reeds in het Oude Testament zelf aanvrezig, dan oppervlakkige onnadenkendheid, zoo men in gesprekken,

in toespraken, in stichtelijke hteratuur, in poëzie

en in predikatie juist de

rechtstreeksche theorie, die niet voor ons geldt, op ónze toestanden toepast,

en daarentegen de klacht van Job en Asaf, die op óns leven

oog

verliest.

Metterdaad

is

Wat

lingen op dit punt, dan ook onafwijsbaar geëischt.

Openbaring voortvloeide, moogt gangspunt kiezen

;

het

slaat, uit

de geheele herkenning van de oude voorstel-

ge,

waar

die

en daarentegen hebt ge

uit

ophield, niet

juist

thans,

de bijzondere

meer

als uit-

voor het tegen-

woordige leven, die geheel andere theorie toe te passen, die evenzeer, maar

op geheel andere wijze, den samenhang tusschen zonde en recht doet komen. In de bijzondere Openbaring

is

die

lijden tot zijn

samenhang een

recht-

Voor die zonde dat lijden. Buiten die bijzondere Openbaring daarentegen is die samenhang door heel het leven heengeweven Voor streeksche:

:

aller schuld

het lijden dat allen treffen moest, maar nu door „Gemeene

gratie" tot de enkelen beperkt wordt.

Over de beteekenis van

voor het lijden van den Christus, spreken

ook

dit

aan

te stippen,

we

thans

niet.

dit leerstuk

Genoeg

zij

het,

opdat de kenner ons versta.

Doch na aldus de minnaars van Gods Woord gewaarschuwd en

tot

de

van het lijden, gelijk die thans voor ons hebben teruggeroepen, nemen we dan nu ten slotte den algemeenen draad weer op, om het beleid Gods in de „gemeene gratie" in verband met het doel, dat ze beoogt, duidelijk te doen uitkomen. Dat beleid namelijk bestaat niet uitsluitend hierin, dat er in het Paradijs, na den val, zekere „Gemeene gratie" intreedt, om de volle doorwerking van het verderf

juiste

Schriftuurlijke voorstelling

geldt,

te

te

stuiten,

maar

en alzoo een menschelijk leven op aarde mogelijk

strekt

zich

veeleer ook tot dat andere

uit,

te

maken,

dat een steeds rijkere

„Gemeene gratie" het menschelijk leven steeds doet vooruitgaan, en het, dank zij dezen vooruitgang, tot steeds rijker en voller ontplooiing brengt. Er moet uit dien hoofde tusschen deze twee stirkken van de „Gemeene gratie" wel onderscheiden worden. Er is eenerzijds de constante werking der „Gemeene gratie", die in het Paradijs, na den val, begon, en die tot op den dag van heden, precies gebleven is wat ze oorspronkelijk was, en deze constante „Gemeene gratie" bestaat zelve wederom uit twee deelen. Ten eerste daarin, dat God de vernielende macht in de natuur tegenhoudt, opdat ze de wereld niet ten eenemale verwoeste. En

toebedeeling van deze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen