De gemeente gratie - pagina 248

INWERKING VAN DE PARTICULIERE GENADE OP DE GEMEENE GRATIE.

244

niets uitstaande heeft.

De

maar een mensch

idealen zin,

in

Christus

was geen bovennatuurlijke en wij die

ontwikkeling pogen te brengen,

tot

den Christus,

De

zijn in

juist

verschijning,

het echt menschelijke

zoover de ware discipelen van

als wij juist datzelfde bedoelen,

waarvoor

hij

geijverd heeft.

was alsdan deze, dat het Christendom door zijn zijdelingschen invloed de gemeene gratie ongemeen gesterkt heeft, dat door die sterking der gemeene gratie de sluimerende menschelijke krachten wakker loop der dingen

geroepen, en dat thans die ontwaakte kracht der menschelijke natuur,

zijn

in plaats

van

dit te erkennen, zichzelve in

de plaats van het Christendom

en zegt: Het echte Christendom dat ben

stelt,

den

niet in

dogma, maar het Christendom

is

ik.

Het Christendom ligt in kerk, ambt of

en veel minder

Bijbel, niet in het Evangelie^

algemeene menschenliefde, menschelijke

en veredeling van menschelijke kracht. Het kind dringt de moeder

ernst

terug, en schrijft aan zichzelven toe,

wat het thans

als leven bezit. Feitelijk

dat dan ook de nieuwe phase, waarin deze worsteling al meer ingaat.

is

Er

geen

is

strijd

meer over

geen

ketterij,

strijd

meer over sthisma, maar

een principiëele worsteling tusschen het bovennatuurlijke Christendom en tusschen die hoogere ontwikkeling waartoe de menschelijke natuur juist door het Christendom gekomen ChristeUjken

Hoe

naam

en die thans het privilege van den

is,

zichzelven toeeigent.

droef deze uitkomst nu ook

zij,

en hoe gespannen er de toestand

ook door worde, ons levert die uitkomst het voldingeud bewijs, dat metterdaad de bovennatuurlijke gaven der particuliere genade in Gods hand dienst hebben gedaan en nog doen,

immers der gemeene

doel

gratie

om de gemeene gratie te sterken. Het om de fatale doorwerking van het

is,

verderf in onze natuur zoo te temperen en te stuiten, dat er ten eerste zij, en dat ten tweede de door God in onze menschheid gelegde krachten niet onder de aarde bedolven blijven, maar opvlammen en den glans van zijn oorspronkelijk bestel vertoonen. Welnu,

een menschelijk leven mogelijk

dat hooge doel heeft de gemeene gratie slechts zeer ten deele bereikt

bij

volken, die van alle bovennatuurlijke gaven verstoken waren; en krachtig ter

bereiking van dat doel,

is

de gemeene gratie eerst

bij

die natiën ge-

worden, in wier midden de kerk van Christus was opgetreden.

Er

is

dus geen

twijfel aan, of het zijn juist

de bovennatuurlijke krachten,

verband met het optreden der kerk openbaar werden, die deze sterking in de gemeene gratie hebben aangebracht, en haar het middel

welke

in

boden,

om

de menschelijke natuur, niettegenstaande het in haar inwonend

bederf, toch zoo krachtig te doen opbloeien, als wij dit vooral in onze

eeuw

aanschouwd hebben. Natuurlijk wordt hiermede niet te kort gedaan aan het meer rechtstreeksche doel, dat deze bovennatuurlijke gaven met het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen