De gemeente gratie - pagina 496
Tweede deel. Het leerstellige gedeelte.
492
VLOEK EN SCHEPPING.
moet vernielen, zoodra de trein in volle vaart ontspoort. Toch zegt ze daarom niet: „Dan maar geen stoom!" Immers, zonder stoom is geen spoortrein denkbaar. Het is die stoom alleen, waardoor het leven in den anders dooden trein komt. Of men later dien stoom door electriciteit zal vervangen doet hier niets ter zake. Altoos blijft een geweldige voortstuwende kracht onmisbaar, en evenzoo zal die geweldige voortstuwende kracht altoos in een vernielende kracht omslaan, zoodra de trein uit de rails glijdt.
nu gaat het toe met den grooten
Juist zoo
levens maakte
om
zijn
gang
te voleinden
trein des levens, die in de
Ook
ure der Schepping in beweging geraakte.
die onmetelijke trein des
een ontzettende stuwkracht des
levens noodig. Dien gloed des levens, waaruit die stuwkracht zich ont-
wikkelen zou, heeft God dan ook in die ure der Schepping Maar God deed meer. Hij legde ook de rails van zijn heilige
ontstoken. ordinantie,
waarlangs de trein des levens zich zou hebben voort te bewegen, en Hij vertrouwde aan den mensch de leiding toe, om wel toe te zien, dat de trein
van oogenblik
niet ontsporen
zou.
tot
oogenblik die door
Want
dit
God gelegde
en
rails volgen,
stond vooruit vast: Indien deze trein des
menschen onbedachtzaamheid ontspoorde, dan kon het niet was om ons leven naar den eindpaal zijner ontwikkeling te doen voortsnellen, moest onverwijld en op hetzelfde oogenblik omslaan in een vreeslijke kracht van vernieling en verwoesting. Dit nu is geschied. De mensch heeft dien trein
levens door
's
anders, of diezelfde stuwkracht des levens, die bestemd
des levens uit het door glippen,
God gelegde spoor
en onmiddellijk daarop
is
de
zijner heilige ordinantie laten
voor zich uitdringende levens-
alles
kracht omges/agen in een niet af te meten kracht van vernieling, en dit
omslaan van de stuwkracht des levens in
een kracht van dood en verderf, dat
in is
een leven vernielende kracht,
wat de Heihge
vloek noemt. Niet iets nieuws, niet iets dat er
bij
Schrift
komt, niet
iets
geschapen en ons toegezonden wordt. Neen, het
stof afzonderlijk blijft
precies en geheel dezelfde kracht die
riep,
maar door den vloek wordt
God
in
den
dat als is
en
de Schepping tot aanzijn
die kracht, die ons leven
moest voort-
stuwen, een kracht van dood en verderf.
Nu kan
een spoorwegongeluk aan een oorzaak te wijten
noch machinist noch conducteur
De
afgesneden.
trein
iets
des levens, dien
zijn,
waaraan
verhelpen kon. Maar dat was hier
God
in
de ure der Schepping Met
kon niet ontsporen, dan door opzettelijke schuld van den mensch, aan wien God de leiding van den trein des levens had toevertrouwd. Hij afgaan,
moest willen ontsporen,
of er zou
van ontsporen geen sprake
zijn.
Zoo
is
het dan ook geschied. Satan heeft den mensch diets gemaakt, dat de
sporen door heeft
voor
's
God
in
zijn
ordinantie gelegd, niet de juiste waren, en
menschen verbeelding een ander
stel
rails
hij
doen schitteren,
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902
Abraham Kuyper Collection | 692 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902
Abraham Kuyper Collection | 692 Pagina's