De gemeente gratie - pagina 125

TRIOMF OVER SATAN.

121

dus een tegenstelling, en wel een tegenstelling der ondergeschiktheid, der minderheid, der lagere orde tusschen blijven.

Naar den heelde Gods,

worden geschapen. En het

niet uit

is

God

als

zelf

en

zijn

hoogste schepsel

God, kon het redelijk schepsel

deze tegenstelling tusschen God,

en

tusschen het schepsel als niet-God, dat al de bangheid van het gebroken zedelijk leven

opkomt. Hier

ligt

de oplossing van het mysterie, maar een

we wel de plek en plaats aanwijzen kunnen, dat maar waarvan we den sluier nooit vermogen weg te schuiven.

oplossing waarvan hgt,

ze er

XVI. Onder ons gewoond.

En

Nu

beeft onder ons gewoond.

:

lé.

de samenhang tusschen de gemeene gratie en het stuk der Voor-

verordineering in het vereischte licht in

Joh. 1

is

gesteld, dient te

worden nagegaan,

hoeverre het leerstuk der algemeene genade ook met de belijdenis

omtrent den Christus niet

in

leerstellig

verband

meê afzwerven op den dusgenaamd

staat.

Want wel mogen we

Christo- centrischen

doolweg, die

')

uitloopt op de feitelijk pantheïstische voorstelling alsof het Godmenschelijke in

den Christus stond boven hetgeen het enkel Goddelijk en niet tevens

menschelijk

is

in

den Vader. Maar toch mag beduchtheid voor deze

tersche mystiek, ons

nimmer de

ket-

centrale beteekenis doen voorbijzien, die

het dogma der Vleeschwording inneemt in de dogmatiek. In het wezen

der zaak kan er nooit een ander middelpunt voor zelf,

en

juist te

theologie,

zij

alle

ding

zijn

dan God

dezen opzichte hebben de apostelen der Christo-centrische

het ook in onbedachtzaamheid, aan de eere en majesteit des

Wezens te kort gedaan. Maar als er sprake is, niet van het wezen der dingen, maar het redebeleid onzer gedachten in de dogmatiek^ Goddelijken

dan loopen

alle

Vleeschwording

draden van het weefsel wel terdege op het mysterie der uit;

eenvoudig

wijl

onze dogmatiek het verband tusschen

God en een in zonde verzonken wereld

in het licht stelt,

en

dit

verband

op niet één enkel punt buiten den Christus omgaat. Wie deze beide verwisselt,

')

geraakt in verwarring. Zoo beslist en

Christo-centrisch is

»n het middelpunt of wil

stellig

toch als de Christo-

een uitdrukking van ethische zijde gebezigd, die beteekent; Ohristn^

men

in het centrum.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen