De gemeente gratie - pagina 62

;

TEMPERING VAN DE ZONDE.

58

zuster was, ontstaat er gevaar voor echtbreuk. Abimelech

zijn

had Sara,

hem huwbare vrouw in zijn harem genomen, en het pad was hem geëffend, om onwillens en onwetend ontucht te plegen met de een voor

als

van Israëls stamvader. Toch

wettige vrouw

Het kwaad

En

gestuit.

is

dat het

God was

het hiertoe niet gekomen.

is

die dit

kwaad

stuitte,

wordt

ons op stellige wijze betuigd, in wat de Heere zelf aan Abimelech zeide: keh

„IA-

laten,

u ook

belet

van tegen Mij

te zondigen;

daarom heh Ik u

te roeren." Dit gold, ieder zal het toegeven,

haar aan

niet toege-

geen particu-

genade ten opzichte van Abimelech, ook al raakt deze daad het werk van Gods particuliere genade in Adam en Sara zijdelings. Hier was alzoo neiging, overheUing tot zonde, gelijk de Heere uitdrukkelijk verklaart, tegen liere

Hem;

ook was de gelegenheid bereid. De zonde stond zóó zóó te geschietoch kwam ze niet uit, werkte ze niet door, maar vond ze beletsel.

En

den.

Ze werd gestuit door God. Onze Kantteekenaren spreken het vermoeden uit, dat Abimelech plotseling onwel was gemaakt, krank werd, en alzoo van het kwaad werd afgehouden. Wat ons bericht wordt, komt hierop neer, dat God in den eigen nacht, na den dag waarop Sara in Abimelechs harem was binnengeleid, hem in den droom verschenen is, en hem het

Abraham,

verzinsel van

alsof

zij

zijn

zuster was, ontdekt heeft, en in dien

droom sprak God tot hem: „Zie, gij zijt dood om der vrouwe wil, want Deze woorden nu laten geen andere uitzij is met een man gehuwd." legging toe, dan dat alle zondelust Abimelech vergaan was, en dat het God was die hem opzettelijk dezen zijnen lust had ontnomen. En dat dit zoo was, wordt nader bevestigd, door tweeërlei feit: 1». door wat bericht wordt in vs. 4: „doch Abimelech was tot haar niet genaderd", en 2". door wat we reeds

uit vs.

vergaan van

6 hoorden, dat

God

dit

Hij,

de Heere, had het niet toegelaten.

zijn lust

aan Abimelech verklaarde,

zelf

Gods werk was geweest.

hoe

Hij

had het

belet.

Er is hier alzoo sprake van een rechtstreeksche inwerking van God op den persoon van Abimelech, w^aardoor een opgewekte zondige drift ingetoomd, een drijvende zonde gestuit, een voorbedacht kwaad verijdeld wordt en wel sprake van een rechtstreeksche inwerking, die tegelijk op Abimelechs

de

we

zm en

ziel

ziel zijn lust

werkte;

hem

zinlijk

dood op zichzelven terugwierp, en in

brak. Dit moest hier eenigszins broeder uiteengezet,

omdat

hier uitvoeriger dan gemeenlijk in de Heilige Schrift, de werking der

gemeene

gratie ons zien toegelicht en door

God

zelf verklaard.

Ook

is

het

omdat duidelijk blijkt dat Hiermede wordt bedoeld, dat de toeging. de gemeene gratie niet ethisch weerhouding niet het gevolg was van betere of vromere gedachten die God in Abimelech opwekte, gelijk b. v. bij Jozef, toen Potifars vrouw hem

gebeurde met Abimelech des

poogde

te

consciëntie

verleiden. is

Van

te opmerkelijker,

zulk een werking op de consciëntie, of door de

hier geen sprake. Integendeel,

Abimelech

is

zich er in het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen