In Jezus ontslapen - pagina 23

,MET CHRISTUS TE ZIJN, DAT

IS

ZEEB VERRE HET BESTE

.

i

wordt bezitten we geen eigen woorden. dus voor de hand, dat we dan algemeene phrasen gebrniken. waarin de gewaarwordingen door het sterven en door de rouwe gewekt zich vertolken. En het is evenzoo natuurlijk dat Gods lieve kinderen die uitdrukkingen bij voorkeur aan de Heilige Schrift ontleenen. Doch dan glijde men er ook niet over heen. Niet in het groote noch in het breede, maar in het diep-ingedachte, warm gevoelde, innig-doorleefde woord leeft dan de wezenlijke ernst. Juist waar alles ons overspannen wil ligt in het kalme losmaken van de banden die zich om ons strengelen de innerlijke sterking onzer ziel. sombere

Het

vallei doorleefd

,

ligt

,

,

,

Zoo schreef de man van Tarsen aan de kerk van Philippi, hij begeerte had om ontbonden te worden, eu met Christus te zijn want dat dat zeer verre het beste was. Past uu daarom diezelfde diepe uitdrukking op ons eigen zielsbestaan ? Zou het daarom oprecht en waarlijk gemeend zijn, zoo een iegelijk onzer voor zichzelven die hooge woorden overnam? En als God ons aan ons woord hield, en op het eigen oogenblik met doodelijke ziekte trof. zou er niet veeleer verschrikking over onze ziel zijn, dan dank voor gebedsverhooring? Hij die het eerst dat woord aan zijn ziel ontwrong, was geen gewoon geloovige, maar een buitengemeen begenadigd man. Hij dat

,

genoot

ingevingen

des

Heiligen

Geestes

zooals

geen

onzer.

Bovendien hij was een eenling. Hij had vrouw noch kroost. En wat nog sterker spreekt, hij leed onder bittere vervolging, en was een gevangen man te Rome, met doodvonnis bedreigd. Voeg daar nu bij dat hij zelf den Christus op den weg naar Damascus had gezien, en dat de zielverrukkende heerlijkheid van die persoonlijke ontmoeting met Christus een door niets te stillen heimwee in zijn ziel had achtergelaten, en immers het wordt u klaar hoe zulk een man die niets meer van de wei'eld te wachten had en voor wien de worsteling door het leven een gestadig sterven was, zonder eenige overdrijving betuigen kon, ,

,

,

dat hij verlangend naar het einde uitzag, en dat eindeloos te genieten, wat hij één oogenblik op den weg naar Damascus genoot, voor hem zoo zeer verre het beste was. Maar juist dat maakt dan ook, dat zulk een zelfde woord op uw lippen slechts in die enkele oogenblikken waarheid kan er met uw zijn als ge in hoog ernstige omstandigheden ,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen