De gemeente gratie - pagina 118

TRIOMF OVER SATAN,

114

generale Besluit

vloeit,

toch bleef ze nog buiten de poorte omdolen, zoo-

lang haar niet ook in het Besluit der Voorverordineering haar eigen noodzakelijke plaats

was aangewezen. Het dualisme

hield

dan aan. Alleen wat

genade was, raakte dan de heiligheden Gods, en wat er van werd, of ook met de Heidenen en de verworpenen schepping verdere de op aarde gebeurde, lag er buiten, werd bijzaak, en boeide ternauwernood particuliere

onze aandacht.

Thans daarentegen beschikking zelve

is

aangetoond, hoe de „gemeene gratie" in de Voor-

En

ingevlochten.

ligt

dat niet als een onbehuisde, aan

wie een noodplaatsje onder het dak der particuliere genade wordt ingeruimd; maar als in die Voorverordineering een onmisbare schakel, er volstrekt onafscheidelijk

van,

nemen, te erkennen en

te

en eene noodzakelijk als eigen huisgenoote op te

waardeeren bestanddeel. Zelfs weigerden we rol te aanvaarden, als deed

voor haar de altoos eenigszins vernederende

slechts dienst onder de vele middelen, die tot de zaligheid der uitver-

ze

korenen moeten saamwerken. Heel die voorstelling verwierpen we. Ten opzichte van de zelfverheerlijking Gods komt alles, zonder onderscheid, als

middel te staan.

Ook

Christus.

Maar

dit

is

zijn

Ook de Vleesch wording. Ook de Opstanding van

Verlossingswerk.

dan ook heel

Drieëenigen God wordt dienstbaar gesteld;

al

maar

En

iets anders.

wat

leeft of

zoo dus ook de „gemeene gratie".

Aan de zelfverheerlijking van den adem heeft, in gansch de schepping

dit juist gaat zeer verre uit

boven de beperkte

gedachte, alsof het ééne schepsel slechts dienstbaar gesteld voleinding van het andere schepsel.

En onder

dit opzicht

werd aan de

nu bleek ons ook

van de „gemeene gratie", dat ze te verstaan is onder het hooge zichtspunt van de glorie die God voor zichzelven zoekt.

ge-

men

het

dit

Het

verschil tusschen deze en de

best, als

men

gemeene

voorstelling verstaat

het oor te luisteren legt in die uitmiddelpuntige kringen, die

scherp en kras uit de Verkiezing leven, maar niet dan nadat ze de Verkiezing

uit

het geheel van Gods raadsplan hebben losgemaakt. In die

kringen toch heeft de belijdenis der Uitverkiezing vaak de uitwerking, dat

maar verheft en tegelijk om met zeer hooge zelven is, maar om wat in hem gedachten van eigen trelfelijkheid, niet om de gunste zijns Gods die op hem rust. En voorts beschouwt hij nu het overige menschdom als volstrekt bijkomstig, slechts komende om te ver-

ze het menscheHjk hart niet teeder en klein maakt, vereelt.

De

uitverkorene in zulke kringen wandelt dan

gaan, en geen anderen dienst doende, dan

dan het beeld van het kaf en het koren. is

er

het te doen.

komen

zou,

De

uitverkorenen nu

zijn

om hem

Om

te dienen. Geliefd is

het koren, niet

om

het kaf

het koren, maar opdat het koren

moest eerst het kaf zich aan

spriet

en halm ontwikkelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen