E voto Dordraceno - pagina 181

ZOND. VIII. HOOFDSTUK V.

Van Adam

vóór den zondeval geldt dit

175 in bijzondere mate. Zijns

zelfs

toch was niet alleen een oorspronkelijke gerechtigheid,

maar ook een

oor-

daarmee een onmiddellijke kennisse van den Al-

spronkelijke wijsheid, en

hem de volle genieting van den Eeuwige schonk. Van Adam moet men dus geen kracht van bewijs zoeken in wat Gen. I

machtige, die sprekende,

27

staat,

:

God

w. dat

t.

zeide:

,Laat ons menschen maken naar ons beeld

en onze gelijkenis," immers niets waarborgt u dat kennis

zeggen

een

Het

droeg.

schapen

Adam, maar

tot

als iets

Adams

Neen,

wierd.

Adam

van

zeggen

dit

ons gekomen bericht toch vermeldt het niet als

tot

dat gesproken wierd eer

Adam

ge-

staan in geloofs- en leveusbetrekking tot

den wezenlijken levenden God, Vader, Zoon en Heiligen Geest, moet den staat der rechtheid, en was daarin gegrond.

geleid uit

Na

af-

den val in zonde daarentegen, toen de kennisse verduisterd was, en

nevelen voor het zielsoog togen, toen ja, moest er onderrichting en inleiding de waarheid komen, en toen heeft

in

allengs het zielsoog zijner geloovigen voor zijn wonderlijk

lijke wijze

Wezen

delijk

En

nu aan toegekomen, dan voorzeker

hier

zen

het beroep op al die

waar ook

zijn plaats,

toch zoo duidelijk en klaar het ééne Goddelijk

een veelvoud van Personen aan

in

is

Ouden en Nieuwen Verbonds op

formuleering

zich

zijn volk

ons menschen

maken naar ons in

„Laat

beeld en onze gelijkenis" in het meervoud

met daarop volgende: „Eu God schiep den mensch naar gelijkenisse"

We-

openbaart, en zoo

onderscheidenlijk zijn werkingen naar zijn geloovigen laat uitgaan.

zijn

God-

ontsloten.

Schriftwoorden des

zonder

God de Heere op gansch wonder-

het enkelvoud,

blijft

zijn beeld

en

dan ongetwijfeld reeds op de

eerste bladzijde der Heilige Schrift Je stellige aanwijzing

van een Eeuwig

Wezen, dat noch Polytheïsten noch Pantheïsten noch Deïsten mogen maar

verstaan,

als

werping, als hadden

ook

Drieëenig beleden moet, zonder dat de dwaze tegen-

we

hier

met een „majesteits-meervoud"

maar een oogenblik op mag houden; daar toch

zaam

te

doen, ons

ieder thans genoeg-

weet, dat zulk een majesteits-meervoud in Mozes' dagen ganschelijk

onbekend was.

Maar

toch

hoe

hooge

waardij ook aan deze uitdrukkingen

kennen,

toch

ligt

hierin

het

zwaartepunt

niet,

zij

toe te

en veel sterker gewicht

moet dan ook ten deze vallen op de Theophaniën, op de Messiasverwachting en op de zending van den Heiligen Geest.

Op

de Theophaniën,

delaar

aan

Jozua,

bij

meer.

d.

i.

op die wondere verschijningen van den Mid-

Abraham en Hagar, aan Bochim,

Altegader

aan

Izaak, aan Jakob, aan Mozes, aan

Gideon, aan Simsons moeder, en waar

verschijningen,

waardoor

de

starheid van het

al

niet

Deïsme

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen