E voto Dordraceno - pagina 297

ZOND. XXIII. HOOFDSTUK

hem

Satan prikkelde

zijn

val,

niet

meer gelooven. Maar

dat het geloof

God

alleen

niet

maar

Adam. Het

kentering

in

oogenblik

sloeg

blijft,

gij

aan

ivel

Adam

Hij wist zeer wel,

God

zijn." liet d.

om

veel meer,

gelooven. ,TJwe oogen

te

God

zult als

geloof

bij.

Adam nog

hij

hem, Satan,

over in positief owgeloof,

hij

gezegd had, moest

zoolang het ongeloof er niet voor

en daarom prikkelde

is,

niet,

geopend worden, en

zullen

Wat God

hier liet Satan het niet

den onzondige

bij

plaats getreden

in

daartoe.

297

I.

En

hij i.

kwam

hiermee

los,

de

en op hetzelfde

in geloof

aan zichzelf

en Satan.

Dit toont ons duidelijk, wat oorspronkelijk de grondtrek van het eerste

Adam

geloof in

was. Niet, dit spreekt vanzelf, het geloof in den Middelaar,

evenmin het geloof

en

geloof

nam

het

kon het eerst aannemen, toen de mensch zondaar

en

aan

eerst

vergeving der zonde. Dezen vorm

in de

geworden was, en alsnu de vraag ontstond, hoe een zondaar weer gered kon

worden.

niet

met

de oorspronkelijke schepping hebben we

In

maar nog

zondaar,

den

In dien mensch schiep God twee dingen

gemeen was,

schepselen

Maar ook

bestaan.

noch dat

de

planeet,

noch

immers was

het

rekenen.

Eén ding dat hem met

in.

alle

dat noch de star, noch het firmament,

iets,

dier bezit,

aan

alleen

waarom de mensch ook

Adam nog te

w. zijn aanzijn, zijn wezen, zijn creatuurlijk

ten tweede

bestond en de kennisse dat

hij

Dit

t.

bij

met den mensch

alleen

hij

w. een bewustzijn.

t.

Een weten

bestond als schepsel van

God.

zijn

den mensch en den engel gemeen; reden

alleen door een gevallen engel ten val

kon worden

gebracht. Welnu, dit bewustzijn, deze kennisse, deze heerlijke wetenschap,

dat ik als mensch niet voor mij zelven,

ook

alleen

geloof,

voor

God

mijn

besta,

dat

maar is

als

God

schepsel van mijn

de diepste grondtrek van het

het als inklevend vermogen van onze menschelijke natuur,

gelijk

den mensch oorspronkelijk wierd ingeschapen.

De wetenschap en leeft

en bestaat in de volstrektste afhankelijkheid van een God die

Fontein van

de

bewust

alle

bhjft

alle

goed en

goed en alle

God en

dien

uit

ziel,

het besef, de kennisse, dat de mensch als mensch

eeuwiglijk

alle

kracht en

kracht en

dien

God

alle

alle leven,

leven

met de

is,

en alsnu

hem zelf-

diepste teugen der

alleen in te drinken, dat

was en

is

en

het diepe wezen van ons menschelijk geloof, gelijk het,

nog geheel afgezien van de zoude en de

herstelling door de genade, tot

onze menschelijke natuur behoort.

Maar in

o?!

band

juist

daarom moet de verbreking van

dit geloof

dan ook terstond

geloof omslaan. Immers, zoodra ge, als mensch, dien creatuurlijken

aan

uw God

ontkent of niet meer

eert,

en dus niet meer uit

uw

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen