E voto Dordraceno - pagina 276

278

XLIVa. hoofdstuk

ZOND.

Zonder

uitgang.

mits

niet,

vermeerdering

die

de

inspanning,

men

die

van

uw

men

bevrediging

behoeften

staat

en

digd

kunnen

zeker perk niet over-

na eenige jaren van

Prikkelt ge iemands be-

is.

hem

en

Het kind heeft aan

hulp.

man met

daarin

voeding, dat

man

daarom

is

van

volstrekt

man

weer een kind gemaakt.

dan ook de grootste fout van de tegenwoordige op-

ligt

men

en

is

van behoeften bijbrengt, die

tal

van den

zelf niet bevredigen kan, heeft

Juist

zijn

duizend behoeften

punt afhankelijk

alles behoefte,

wie den volwassen

en

afhankelijk,

hem

aanwijzing, dat wie weinig behoeften heeft, zich

elk oogenblik voor moeilijkheden staat, en op elk

anderer

zijn

niet bevre-

ongelukkig gemaakt;

beweegt, en dat daarentegen de

vrijer

hem

boven

van afhankelijkheid gebracht. Het

in een staat

geen

wel

hem

dan hebt ge

worden,

toch

te ver

uitgaan, en, wat hij ook worstele, door

stand

geroofd;

behoeft

hij

schaadt dan ook

dit

dat,

blijve,

van mogelijk

er

En

is.

daarentegen op zoo onevenredige wijze, dat ze

hoeften

vrede

blijft

en altoos binnen zulk een maat

schrijde,

veel

ambitie

III.

de volken

snel vooruit heeft willen brengen, en daar-

te

door de behoeften van het leven op te onevenredige wijze heeft uitgezet.

De

thans

bovendrijvende

behoeften,

tot

stelsels

van den jeugdigen knaap, steeds meer

zelfs

En

wreed, zonder ontferming, ontziet

te

wekken

nimmer van de bevrediging van ook

wilde

al

mogelijk

zijn,

men

niet

wreed

geven.

geworden.

gewoonte,

Daar de

Zelfs

het

Hartstocht

wezen,

te prikkelen.

al zulke

kan

die behoeften sprake

behoeften

zijn.

Immers

maken, dan nog zou het volstrekt on-

arm

ons leven te

is

Dat kan de wereld

voor.

openbaarheid van het leven

In onzen Calvinistischen

maar nu

genoot;

cafés,

tijd

natuurlijk

cement

der

men

stalt

er als op ingericht

is

en

hotels

zweet zijns aanschijns

dan

gelijk

aller lot

winkels en magazijnen

geworden,

met

is

in

was het hier

dit opzicht te

lande de

dat wie een meerder deel van levensgeluk ontvangen had, dit

binnenshuis

De open

zich niet

de

dat een zoo hoog opgevoerde behoefte ook maar tot op de

helft bevrediging vond.

ons

men

om

der minvermogenden, voor wie er nooit ofte

kringen

de

in

er letterlijk op ingericht,

zijn

bierhuizen

brood

zijn

eet.

alles

om

zijn

Het

uit.

aller

De

een terging voor wie in het

is

alles

één pralen en pronken

ten koste van wie minder bedeeld

tevredenheid

wordt gestookt.

En

uit

het einde

heel zal,

is

is.

En

zoo week

ons maatschappelijk leven. zoo

God

het niet verhoedt,

dat de vlam ten leste laaie uitslaat, alleen wijl

gebod zoo vermetel

étalage in onze

begeerten te prikkelen.

men

tegen Gods

ingegaan.

En daarom wezen we het zich geven aan wat

in de tweede plaats op de vroegere tactiek, op

men

had, in plaats van altoos te hunkeren naar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen