E voto Dordraceno - pagina 453

XL VII.

ZOND.

God

straalt uit

God

uit

dit

donkerheid der wereld uitstralend

in de

maar opvangt,

ontwijkt

455

III.

in deze wereld in, en dat uitstralend licht is zijn heilige

Naam. Wie nu niet

HOOFDSTUK

verdonkert maar in

niet

licht,

glansen laat

zijn

uitkomen, en niet vermengt maar in zijn volle zuiverheid op zijn bewustzijn laat uitstralen, die heiligt

We

dit is niet genoeg.

op zich

zelf.

We

mensch

Naam

met

elkander, en de

zijn

deugden, raakt ons

voor zijn eigen besef.

We

geen eenlingen op aarde.

zijn

leven als

Naam

Gods

Maar

staan niet ieder

onderlinge menschelijke gemeenschap

in

Hem

Gods, dat uit

ons toestralend licht van

menschen gezamenlijk.

als

—

Is er onder de dingen

der aarde iets dat ons boeit door zijn schoonhied, dan kunnen we dat niet

maar

ons houden,

voor

dringt een prikkel in ons binnenste ons,

om

deren daarop te wijzen,

anderen daarvan mee

Naam

Wie dus

waarlijk onder

den glans van

is.

en den luister zijner deugden geboeid en bekoord

zijn licht,

an-

en het

verkeert, en door

voor anderer oor uit te roepen, hoe schoon het

den vollen indruk van Gods heiligen

om

te laten genieten,

is,

die

kan

er

niet van zwijgen, die moet het voor anderen uitspreken, en in dit uitspreken

voor anderen bestaat

Naam. Een naam daarom komt ook

—

recht.

om

eindelijk

grootmaken kennen, en

het

te

worden, en

niet slechts in ons opvangen,

wezen van den naam

eigenlijke

moet hier het

roemen van Gods

verzwegen

-prijzen bijkomen. Niet

naam

boven allen

deugden.

maar voor ons

ligt,

Naar deze

toespreken, en

lofs

van

Hem als

en het prijzen van

en de psalm des

zijt,

anderen dien

bij

Het prijzen van uw God

bidcel op de knieën

aanbidden in

ge alleen

uw God

als

zijt,

zijn

het schoon. Maar op de proef bezwijkt zich op den

zwijgt

hij

hij

bij

zijn,

bodem van

anderen

indien

hij

zijn

ge met anderen

roemen en dit^ry^ew van

zonder aanbidding., dat

onheilig en

eigen zijn

Naam

telkens.

Naam genoemd

hij

wel zijn

maar het genot der aanbidding dit

hij

God

niet kent.

Gods

geldt, dit is het

zijn

vindt

Naam. Telkens

Naam als het zoo zoet En ook zoo telkens

had.

zou bidt

ter hulpe roept in zijn nood,

En

koud en achteloos bevinden van

zijns

hij

Allerlei onheiligs ver-

hart met dien heiligen

van Gods heerlijken dien

uw

aller lippen ruischt.

drie nu, naar dit heiligen, dit

mengt

God-

en in

God, verlangt Gods kind inwendig. Hij weet dat het zoo moet, en

geweest

maar

tot zijn

Naam verheerlijken, in aanbidding en lofzang dien heerlijken Naam onzes Gods voor zijn eigen Goddelijk oor. Niet maar zelf dien Naam bij anderen dien Naam roemen, maar ook God den Heere met

Naam

delijke

om

genoemd, niet

we dien naam

terugkaatsen,

En

maar cok

samen

die tweede actie, die heet het

van Gods naam genieten, en

zelven,

dien

eerst als

ons

uit

nu

dient

deze droeve zielservaring, zijn hart,

wat hem nu

Vader in de hemelen doet nemen, en hem, vóór

waar het dien

zijn toevlucht

alle

tot

andere gebeden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen