E voto Dordraceno - pagina 247

ZOND. X. HOOFDSTUK V. oog. Wij

gewend aan een

zijn

241

wils- en krachtsuiting

de tarwe uit de aarde groeit en de Schelfzee

dat

van Gods mogendheid,

gewend waren, zoo staan we verbaasd, er door zijn ongewoonheid, en

boeit

En

vloeit.

zoo dit nu

waaraan we niet

plotseling ophoudt alzoo te gebeuren, en er gebeurt iets is iets

dat onze opmerkzaamheid

we hebben een

teeken, een wonder des

Heeren aanschouwd.

Maar

ons

voor

dit

verrassende

wonder precies hetzelfde

ongewone nu daargelaten,

en

een gewone natuurwerking, want het

als

een

is

is

beide,

Heeren mond uitging en dat zijne knechten, dat

dat

er een bevel uit

zijn

hier de elementen en de krachten der natuur, het alzoo volbrachten.

's

Manna had

Als het altoos

geregend en er ware nooit tarwe gegroeid, dan

zou het plotseling rijpen van tarwe in de halmen, en niet het vallen van

Manna

het

voor ons het wondere

zijn.

God

Alleen, en dit worde wel in het oog gehouden.

de toovenaar, die nu eens

In

toonen.

te

God

den

redelijk,

is

dat het gewone

Hem

bij

anders

toovenaar w.

d.

bij

dit,

z.

God

is,

is

vertoont,

de gril, in

is

gebonden

ligt

hij

regel

verandering

geen

dan eens dat

omdat

God de

daarom

zijn

en de wil in

wil,

Gods Wijsheid.

in

God

Vandaar

blijft

noch schaduwe van omkeering. in

niet als

behendigheid

Hij zichzelven gelijk

dan Hij dusver wilde, kan dus

willen

is

om

en er

Zulk een

alleen veroorzaakt

worden door een hoogere schikking, een hoogere wijsheid, en de verandering

Gods

die hiermee in het willen

God

maar doordien

verandert,

maakt.

noodzakelijk

God onverhoeds met dien

En

schepsel die wijziging, dit anders willen,

zijn

ook dit weer

niet,

een onvoorzien

als

iets,

voor staat, en waarnaar Hij alsnu zijn wil regelt,

dat

verstande,

eeuwigheid

ontstaat, wordt teweeggebracht niet doordien

dit

ongewone met het gewone

waar

maar

vaste van

zijn

voorziene bepaling vond in zijn onveranderlijken Raad.

al

Uit dien Raad vloeien én de Natuurwetten én de Wonderen, en beide zijn

wilsuitingen

goddelijke

duurzaam

wil,

in dit

met

bij

Zondag

ook

het gebed de Natuur als een

gewoonlijk

twee fouten tegelijk.

Heeren mogendheid alsnu

zijn

eigen

Ook

verband reeds voorloopig besproken.

men

bij

verschil, dat Hij het

XLV afzonderlijk aan

begaat

's

dit

gewone

en het wondere slechts een enkele maal.

Ook het Gebed dat toch

alleen

bidden,

als

iets

te

de orde komt, dient bij

het gebed toch

Vooreerst denkt

men

zich

macht buiten God, waartegen men

hulpe roept.

dat buiten

En

ten tweede

God om,

uit

opkomt, en waarmee God de Heere nu zou hebben

beschouwt men

den mensch zelven

te rekenen.

Beide

is

nu

geheel ongodvruchtig voorgesteld. Als ik een lief kind heb, en vreeselijke keelziekte houdt dat kind in doodsgevaar, E.

VOTO DORDR.

I.

dan

is

die diphteritische gifstof

16

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen