E voto Dordraceno - pagina 209

ZOND. XXII. HOOFDSTUK

N.N."

is

drang

om

van

overblijfsel

209

II.

onschriftuurlijlie voorstelling.

die

heel de

en wat dies meer

toe te gaan, op die graven lijkdiensten te houden,

hangt altegader met deze voorstelling saam.

En

hoort van de ruste, die thans de gestorvene in

men

als

men

heeft

voorstelling te doen.

met

weder

altoos

zij,

in graftoespraiien

zijn graf zal genieten, en

van de tegenstelling tusschen die kalme ruste in het graf en leven,

En

het graf op te sieren, veel naar de graven zijner afgestorvenen

zijn woelig

de nawerking van deze ongezonde

Reden waarom onze Gereformeerde vaderen dan ook

steeds zoo streng tegen deze grafverheerlijking zijn opgekomen. Zij kenden

geen kransen op de

kenden geen zoeken van de afgestorvenen

lijkbaar. Zij

in de graven. Zij weerden de lijkdiensten. Zijn toch, zoo zeiden ze, en te

uw

recht,

dooden

lieve

aanzijn daar boven

;

en

den Heere, zoek dan hun gedachtenis en hun

bij

zijn ze in

vijandschap tegen den Heere de eeuwigheid

breek af dan den band, die van dat oogenblik af voor u geen

ingegaan,

bekoring meer hebben mag.

Toch was het zoo

onbegrijpelijk niet, dat deze voorstelling

opkwam en

ingang vond, en ten deele heeft ze zekere waarheid.

Ze zocht namelijk haar steun in de voorstelling van den Dood geeft

En

vaderen.

tot zijn

die de Heilige Schrift

van een rust, een slaap, en een verzameld tvorden

als

hoewel het nu vanzelf spreekt, dat deze schriftuurlijke

uitdrukkingen niet anders mogen verklaard worden dan in overeenstemming

met wat

diezelfde Schrift elders zoo stellig en zoo duidelijk leert over de

zaligheid

der

men, door

ziel

terstond na den dood, zoo

is

het toch begrijpelijk hoe

altoos op die ruste en dien slaap te wijzen, allengs de belijdenis

vervalschen kon.

Doch

er

meer, en gelijk we zeiden, schuilt ook in deze ketterij een

is

maar

deel waarheid, die

Op

aarde

wakenden

is

den

dat we bestaan,

We

dood.

ontwakende

droom

met

is.

ons

we

weten wat we doen en wat er met ons er nog,

kunnen

en

leven, straks weten

we weer

slapen schijnen we voor de buitenwereld

wij

geen

er

om

heugenis

ons voorvalt, en straks

van

wat

zelfs in

den

Hieruit blijkt dus, dat er tweeërlei bewustzijn

Eén bewustzijn

vorm,

we

merken wat

dikwijls

voorviel.

van den

we

noch

niet

is

we

maar zoolang

hebben

slapenden

duidelijk

slaap zijn

weten

voor ons bestaat.

den

waarin

toestand

In

gebeurt.

dikwijls voorbijgezien

al te

de slaap een toestand, die scherp onderscheiden

dat

voorstellen

in

we

wat

den ivakenden, en één bewustzijn in

maar

er in

zelden,

bij

het ontwaken, ons

den slaap in ons omging.

En

in

zoover nu als ook ons voortbestaan na den dood een voortbestaan zonder

lichaam en dus niet

in

ons wakend bewustzijn zal wezen, bestaat er zeer

zeker tusschen den slaap en tusschen den toestand van de E VOTO DORDE.

II.

ziel

na den dood J

j.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen