E voto Dordraceno - pagina 552

ZOND. Lil. HOOFDSTUK

554

om

bereid verklaart,

ten

evengoed uit

van

Gods almacht

in

genoegen het bewijs

levert,

uit ongeloof

als

dusgenaamd

kan

dit

God ons

indien

om

oude dagen een bijzondere be-

in

is

God de Heere gedurig met in de wereld te

zijn heil

wónder-

zijn

doen uitgaan. Deze

bijzondere bedeeling heeft geduurd van de dagen van het Paradijs

op het wegsterven van

's

Maar

is.

verzoeken van den Heere ook voortkomen

de bedeelingen der genade. Er

deeling van genade geweest, toen trad,

gaan gelooven,

te

dat Hij waarlijk de Almachtige

Dit spruit meestal voort uit een verwarring

overgeloof.

macht tusschenbeide

I.

af, tot

Heeren Apostelen. Daarna hield deze bijzondere

bedeeling van Gods wondermacht op, en ze zal eerst weer ontsloten worden,

om

de Christus wederkomt op de wolken,

als

het

der heerlijk-

rijk

heid te doen ingaan. In de dagen waarin wij leven bestaat dus die bedeeling

van Gods wondermacht

wedergeboorte felijke

en

Wel gaan de

niet.

bekeering van de

ziel

door,

geestelijke

maar de uitwendige,

wonderen hebben opgehouden. Hierin nu was en

is

machtig. Hij betoonde zijn wondermacht juist zoolang als

van

voering

betoonen, Hij die

Kaad noodig

zijn

Raadslag

als zijn

in,

en

is

wonderen van stof-

de Heere

vrij-

voor de uit-

dit

was. Hij zal die wondermacht nogmaals

zijn voleinding tegengaat.

Maar thans houdt

het zijn bestel en raadslag, ons te laten wandelen in den

gewonen weg der middelen.

Doch hiertegen komt nu het Gods

ordinantie zijn

God

dat

ziet

noodzaken.

Men

zet

niet

dermacht

zal

te

ziet niet in,

dat niet doet, nu wil

wil zich

aan die

waarom God de Heere

men God

En

het gevaar

als wij

hiertoe

dwingen en

en trotseert het gevaar,

opzij, tart

maar aandurven, wel

moeten wijzigen, en nogmaals ons ten behoeve

moeten hernieuwen. Zulk overgeloof

zal

Het

onzen behoeve zou kunnen betoonen.

dan de middelen

en acht dat God de Heere,

voornemen

Het

niet onderwerpen.

wondermacht ook

nu men

overgeloof in verzet.

is

zijn

zijn

won-

dus niets anders, dan

dat wij weigeren ons aan Gods bestel te onderwerpen, en dat wij in plaats

van

waar de Heere ons

te volgen

zelven de teugels in handen willen

leidt,

nemen, eigendunkelijk onzen eigen weg willen gaan,

God dan wel wel niet.

het

zal

moeten toegeven, en

tusschenbeide

En

als

zal

ter wille

er op rekenende, dat

van de eere

zijns

Naams

moeten treden. Natuurlijk doet de Heere dat dan

nu de uitkomst

hooggespannen verwachting van

niet aan de

overgeloof beantwoordt, dan slaat het overgeloof opeens in ongeloof

om, en geeft nu aanleiding dat Gods

Naam

dingen niet begrijpen, gelasterd wordt.

beschaamd

ge

met uw

De

bij

wie buiten staan, en deze

wereld zegt dan: Zie nu, hoe

geloof uitkomt. Die almacht, die

Nog bij het kruis zoo kom af van het

riep het spottend volk

de Zoon Gods

kruis,"

zijt,

in

gij

vereert, bestaat niet.

:

uw God

„Indien

maar Jezus verroerde

gij

zich

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen