E voto Dordraceno - pagina 493

XLIX. HOOFDSTUK

ZOND.

495

II.

we zeggen: „Wij

iavloeien, niet als een opzettelijke belijdenis, als wilden

gelooven ook nog aan de engelen, en aan het bestaan van Satan,"

een

als

ons

voor

realiteit

we voor

godsdienstig leven, zoodat

innerlijk

maar

onzen God niet kunnen verschijnen, zonder tevens aan die engelenwereld en gedachtig te

denken,

te

aan onze worsteling met Satans macht.

zijn

maar

Staat het nu met u anders, dat ge, ja wel aan engelen gelooft,

uw

in

niet

God

neerknielt,

„Uw

bede:

van

met

dat het noch

die engelenwereld

u,

vervreemd

zijt,

dan

blijkt hieruit,

gebed, goed staat, en dat althans de

gelijk in den hemel, alzoo ook op aarde"

geschiede,

wil

uw

noch met

nooit vanzelf uit de ziel zou zijn

is,

dikwijls toch wordt deze bede alleen in

om

hulpe van God begeeren,

Gods

gebod

den

wil verzaken, en

ook

gelijk

dit,

we

bijna nooit bedoelt

den zin gebeden, alsof we

moeilijke levenskeuzen, als onze wil tegen

bij

overgebogen

zóó

overstaat,

te

worden, dat we onzen eigen

Gods volbrengen mogen. En ongetwijfeld

wille

bij

ligt

Maar

in ons slotartikel zien zullen, in deze bede in.

men

dat

Maar

deze bede in de eerste plaats zelf op ons ambt en onze roeping slaat. te

u

opgekomen.

hier de volle aandacht dient gevestigd,

Het tweede punt, waarop

al

ze

uw

innerlijke overpeinzing opneemt, en dus ook, als ge voor

het opzenden van deze bede de gewone plichts-

betrachting in ons gegeven Goddelijk beroep, in de bediening die we in ons

huishouden of daar buiten hebben

te bedienen, of

aan het ambt, dat God

de Heere ons in Staat of Kerk of School heeft toevertrouwd.

En

toch

is

het juist hierop, dat krachtens de verwijzing naar de engelenwereld, hier

de volle nadruk

hemel geen

valt.

zielstrijd

Het

immers

is

duidelijk, dat de engelen

Gods

in

den

kennen, die hen keer op keer voor pijnlijke keuzen

zou stellen. Voor zulk een keuze hebben ze eenmaal gestaan, toen Satan

met

booze

zijn

getrouw heven, elke

bleven,

en

sinds

neiging,

engelen ze

zijn

afviel

;

maar toen

nu voortaan van

volharden

ze

eenmaal volstandig en

die pijnlijke

zielskwelling ont-

ze niet slechts in het heilige,

hoe zwak ook,

om

af te vallen,

maar

volhardende, getrouwe, en gewillige gehoorzaamheid

ijverige,

is

zelfs

hun geheel vreemd. Van is

bij

Gods

engelen dus alleen in zooverre sprake, als ze een ambt of bediening van

hun God ontvingen, veel

die ze

hebben

uit te voeren.

En waar

wij nu, ons

meer geslingerd leven met het leven der engelen vergeleken, moet

dus ook

bij

ons in de eerste plaats gevraagd, hoe we voor

het óns aanbevolen werk,

d.

i.

in de

en bedrijven, die ons van Godswege Hierbij

nu

late

men

waarneming van zijn

die

God

staan in

ambten, beroepen

toevertrouwd.

terstond alle voorstelling varen, alsof wel die per-

sonen, die naar onze zegswijze een ambt en een bediening bekleeden, alzoo

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen