E voto Dordraceno - pagina 148

ZOND. XLI. HOOFDSTUK

150

wege

Oudtijds

blijven.

III.

op grond van deze bijbelteksten elk huwelijk

is

ook met de zuster van de overleden vrouw voor bloedschande verklaard

en zoo dikwijls

Synodale

op deze

questie

ter sprake

beschouwd zooals de Roomsche kerk

toch

men

we

God aan

die

De Moor,

Maar toch neemt

stemmen zonder

XVIII metterdaad een generaal

aarzelen toe, dat de hoofdinhoud van Lev.

karakter draagt.

dit niet

weg, dat wat de letter aangaat,

ook hier wel degelijk op dit onderscheid moet gelet worden. die in dit hoofdstuk

niemand

zal

18

op

de

over

inleiding

In

in

dien zin nog geldende beschouwen; en

van

mogelijkheid

Ook toont de

polygamie.

is.

tweede plaats

de

men

lette

er op, dat in vs. IC wel het huwelijk

met de vrouw van een overleden broeder wordt verboden, maar de zuster van een overleden vrouw. Dit

en er

ligt in

toch

is

motief

kan

niet

hetzelfde

staat, dat de

men

niet

wel

niet

aangeduid

nader

door

voor den jongen

Ten derde

mag men

is

het

alsof

Wat

er letterlijk stond.

zin

van den overgebleven

Maar

dit

16

als

in vs.

man

is,

zeggen, alsof

vrouw" ware. Het staat met de vrouw

zijn overleden

met den man. Een

verschil, dat

kunnen

maar dat reeds

toelichten,

den

naam van maagd, waar geen

man

tegenover staat.

we

in een boek als

genoeg wordt

gelijksoortige

naam

Lev. XVIII: 18 van zeer onzekere uitlegging, en thans

gegeven, dat hier alleen sprake hij

met

er wel bij analogie uit afgeleid,

wel zeggen, dat door de deskundigen

Eachel, nadat

niet

weduwe „de schaamte van haar overleden man"

gelijken

in

ten deze niet zoo als dit

is

deze redeneering ook zekere grond van waarheid.

„de schaamte van

hij

doodstraf,

Egyptenaren, dat de preciese vorm van deze wet wel

dege Israehtisch

ter

de

De

verontreiniging van het huwelijk gesteld

al zulke

thans

als

nog

onderstelt

ten deele

staande hielden, dat Lev. XVIII' tot de zede wet

a.

e.

we boven opmerk-

Israël gegeven wet-

behoort, en niet tot het burgerlijk recht van Israël; en

VS.

had leeren

onkundig van de breede

zijn niet

de Leidsche faculteit, a Marck en

waarin

vroeger ook Voetius

was,

ook

zich vergist had.

we, want

zeggen

deele,

vertoogen

men

een uitspraak aan Gods Woord appellabel blijven, en vallen

geldt in de eerste plaats ten deele ook hier, wat

Ten

heeft

de zaak hiermede niet uitgemaakt. Ja zelfs al

is

ten over het speciaal karakter van de door ten.

kwam,

edoch aanvankelijk zonder nader onderzoek,

moeten, indien het bleek dat

Nu

16e eeuw

in de

16e eeuw de zaak wel opzettelijk onderzocht, zoo zou toch

in de

zulk

altoos

punt

steeds

En

beschouwen.

had men

dit

vergaderingen,

is

van een huwelijk

Lea reeds gehuwd had. Ook

andere uitlegging staande

te

vrij

houden. En nu

is

algemeen wordt als dat

wij zien

toe-

van Jacob en

geen kans

om

een

het wel waar, dat, gelijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen