E voto Dordraceno - pagina 164

ZOND. XXI6. HOOFDSTUK

164

mensch

en

geboren

Ge

was.

zijt,

noch

kunt

hoe ge in

gij

zelf

Ge kunt noch bevatten noch

bewustzijn ontstaat en bestaat.

begrijpen, hoe

Ge kunt noch

begrijpen

bevatten, wat het wezen der liefde, wat het wezen des levens, wat

noch

wezen

het

uw

in

noch begrijpen, hoe

bevatten

en lichaam bestaat, en na de scheiding van

ziel

beide nog kunt voortbestaan.

uw denken

I.

van

den

dood

Kortom,

is.

werkende met eindige middelen, schiet lijden,

alle

begrip en alle bevatting, als

en moet

te kort

zijn

onmacht be-

zoodra ge in het ivezen der dingen doordringt, en dus de grens en

het perk van het eindige overschreden hebt.

Diepte des rijkdoms, beide der wijsheid en der kennisse Gods

„o.

ondoorzoekelijk

daarom de

blijft

op

onzer

oordeelen, en onnaspeurlijk zijn zijne

zijne

zijn

uitroep, die van

Hoe !\

de lippen des apostels voortgeplant moet

we ons

lippen, zoodra

aller

!

wegen

tot

de overdenking van dat heilig

mysterie nederzetten.

En

fen derde worde steeds in het oog gehouden, dat

God de Heere voor

ons zedelijk leven een eigen wet en ordinantie heeft ingesteld, die wij met ons

nimmer

bewustzijn

zedelijk

alle recht in

om

boeten,

te

Het kenmerk van ons Overal

heid.

het, of zwijgt lijke

waar

het

te

spreken.

van verantwoordelijk-

leeft,

of weg, of slaapt

Zoo dikwijls daarentegen onze persoonlijke zede-

opzet.

wakker

is

en spreekt, komt onverbiddelijk altoos en

onuitroeibaar besef van verantwoordelijkheid in het spel,

dat door geen drogreden

Was nu

mee

over het zedelijke

zedelijk leven is het besef

dit niet werkt, is het zedelijk leven

met

overtuiging

aanstonds

overschrijden kunnen, zonder aanstonds

weg

is

te

cijferen.

het zedelijk besef ons gegeven,

om

daarop onze

religie te

bou-

wen, en daaruit te concludeeren tot het bestaan van God en den aard van zijn

goddelijk

een

tot

konden

;

dan

werk,

belijden

van

eenvoudig

spreekt

Gods

omdat

het

vanzelf, dat wij

uitverkiezende

nooit of

nimmer

genade komen zouden noch

verantwoordelijkheid in ons nooit iemand

de

anders dan ons zelven verantwoordelijk

stelt,

en aldus nooit

tot

een hoogere

oorzaak kan opklimmen.

Nu

dit

echter niet zoo

zedelijk leven geldt, d.

i.

is,

en de zedelijke ordinantie alleen voor het

voor ons doen en laten beslist, en

daarentegen voor de kennis van

gegeven

van

zijn

kiezing

heeft,

zijn

opdat we door de schatten dier openbaring tot de kennisse

genade zouden doordringen; zoo alleen

God de Heere

Wezen en Werk ons een openbaring

uit

de

openbaring

en

is

niet

het duidelijk, dat de Uitveruit

ons zedelijk besef moet

toegelicht.

Die beide staan

zelfs zoo

scherp tegen elkander over, dat ge nooit eenige

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen