E voto Dordraceno - pagina 421

XV. HOOFDSTUK

ZOND.

V.

415

Meer nog.

De

rechtsbedeeling

verbonden

is

beoordeelaars,

Overheid

billijke of onbil-

Alle recht wordt

of keizer of senaat.

Zoo was het dan noodzakelijk, dat deze twee saamvloeiden bezweek

Rome

een Eomeinsche vierschaar, én dat

:

én dat Jezus

gevonnist wierd door

hij

een oogenblik, dat de Overheidsmacht in

op

op het grootst was.

nu was het geval onder Pontius

Dit

en

in

Eomeinschen rechter

een

als

geen liefhebberij van eenige

is

naam van koning

gesproken in den

macht der

de

maar rechtspraak van den Souverein.

zoodanig. Kechtsbedeeling lijke

aan

was

het

de

keizer

van

Rome

Pilatus.

Te Eome

zat de keizer,

die heerschappij bezat over heel de

bekende wereld.

Een vonnis van Pontius van

uitwijzen

smolten

ligt

Wat Pontius

grootst denkbare Overheidsmacht.

Rome was

Pilatus

metterdaad de rechter der gansche aarde, in vollen

de wereldlijke rechter.

Let er nu de

de toen zuiverst ontwikkelde rechtsbedeeling, die ineenge-

met de

was een vonnis door den keizer der Romeinen gewezen, en de

vonniste, keizer van zin

Pilatus was alzoo een vonnis gesproken naar

genade

hoe in het vonnis van Pontius Pilatus God de Heere én

op,

die

ook

in

de

rechtsbedeeling hgt handhaaft én

aardsche

tegelijk ons menschelijk rechtspreken

Was

Pilatus, als rechter in

veroordeelt.

naam van den

keizer,

van God, rechtsprekende onbekwaam en onmachtig, proces

te

vinden? Geenszins, want

hij

en alzoo

in

den naam

om het recht in Jezus'

zelf geeft keer

op keer getuigenis

van Jezus' onschuld. Zelfs legt heel het Evangelisch verhaal hierop vollen nadruk.

Neen, hetgeen waarvoor Jezus bezwijkt

rechter kleeft, en die ook de booze

is

de macht die in den

macht inhoudt, om tegen beter weten

en ondanks de keurigste rechtsvormen, toch den onschuldige te ver-

in,

oordeelen. „Gij

Vandaar dat ook Jezus

zoudt

geen

macht tegen

zelf juist

op die wac/i< den nadruk legt:

hebben,

mij

zoo het u van boven niet

gegeven ware."

Zoo

blijkt

dus dat God de Heere wel in de menschelijke rechtsbedeehng

genoegzame klaarheid gelegd had,

maar dat de mensch

om

die als rechter

schuld en onschuld te onderscheiden,

zit,

te

verdorven

is

om het

als recht

vast te houden.

Doch hoe ongerechtig ook het vonnis een vonnis in den niet tegen ingaan.

tot stand

komt, het

is

en

blijft

naam des Heeren gesproken. De veroordeelde mag er En zoo is het metterdaad de Heere zelf, en hierop komt

het nu aan, die in het vonnis door Pilatus gesproken, ons oordeel op den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen