E voto Dordraceno - pagina 241

ZOND. XXII. HOOFDSTUK VII.

En nu moet

ge niet zeggen, dat Jezus in de gelijkenis van den armen

Lazarus en den

man

rijiien

toch van dien

en zijn oogen opendeed in de hel"

zaak

lijke

want heel deze

;

tastbaren vorm afbeeldt.

in

dan

opvatten,

letterlijk

man

rijlven

zegt: „dat hij stierf

gelijkenis toont, dat

we

overdrachtelijke voorstelling te doen hebben, die eene geeste-

met een

hier

241

arme Lazarus

zou

Want woudt èn de

uit volgen, dat

er

terstond na den dood weer

reeds

ge deze gelijkenis

man

rijke

èn de

met hun lichaam

ver-

eenigd werden, en daardoor brandende lippen konden hebben, en een vinger

om

een gestorvene

lichaam eerst na den jongsten dag terug erlangt, dan

zijn

maar moogt ge dan

dat Jezus hier overdrachtelijk spreekt;

blijkt hieruit,

ook die woorden: „Hij deed

De oogen

zin opvatten.

oogen op

zijn

in de hel", niet in lichamelijken

waren

die hij in de hel opdeed

maar van

lichaam,

zijn

zijn

en de hel waarin

ziel,

hij

dood kwam, was niet de zichtbare plaats van eeuwig geestelijke

moet

Nu

van

hel

van

zijn

Die

in de groeve.

door

men

ons

ontsluit,

graf

maar één

komen we op het graf

kuil,

die groeve, dat graf is als het

zoo, is

om

als

wel bezien, uit het

maar

Gods wondermacht tusschen

De zaak

komen

staat dus

geen wonder geschiedt, het graf het voorportaal der hel

is

om is

en

bij

kuil en de groeve dragen

en in het graf en in den kuil

ontbinding, er

en afgrijzing vervult. Hemelsch

De

van smaad en ellende en

elk opzicht het karakter

en benauwend. Er

aan

is,

en dat alleen, zoo er een wonder van genade aan ons geschiedt,

vernedering. Het

is

niet een zijweg voor

dien rechten gang te breken en een zijweg opent,

een zijweg ontsloten wordt naar den hemel.

dan ook in

met de

ware de poorte, waar-

den kuil en uit de groeve eens in den hemel.

blijft,

den kuil of

uitgang, en die uitgang voert niet naar den hemel,

dat, als er

en

God Er

rechtstreeks op de hel uitloopt.

naar de plaats der afgrijzing; en alleen

uit

maar de

terug, een zekere

afgrijzing in het nederdalen in

het donker portaal intreedt, dat, zoo

beide treedt,

terstond na zijn

afgrijzen,

zielsangst en van wanhoop, die het deel

schriklijke

er echter, en hiermee

ligt

is

er

is

verderf,

er is

schriklijke alles

aan het graf op zich

zelf niets,

en

schoonste bloemen en de rijkste grafmonumenten kunt ge nooit

blijft iets

ijselijks,

dat

we voor

kuil in moeten, en daar de prooi

lend

bang

wat ons met walging

den kuil of aan de groeve heur ontzettend karakter ontnemen.

en

van

niet de oogen

wie sterft buiten zijnen Heere.

al

voorsmaak van de plaats der

we

omdat

het water te doopen. Vat ge daarentegen dat dit niet kan,

in

gedierte

moeten

worden,

Het

zooveel ons lichaam aangaat, in dien

van het graf en de buit van het wieme-

en

dat

al

onze

üchaamsschoonheid in

walging en stank vergaat.

We

drukken

E VOTO DORDR.

II.

dit opzettelijk zoo sterk uit,

om

voelbaar te maken, wat

16

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen