E voto Dordraceno - pagina 338

340

XLV. HOOFDSTUK.

ZOND.

samen op God, maar

zich niet

trekt

ziel

blijft

III.

verstrooid, en dientenge-

volge kan dit ontzag zich ook niet aan de houding van ons lichaam mede-

Vandaar dat men onder geen volk deze houding aan de wilkeur

deelen.

heeft

maar dat

overgelaten,

ingevoerd, die ons helpen,

lichaam

om

men

de oogeu,

het hoofd veelszins neder, of ook

eisch

zekere

vaste

opstaan,

zelf

majesteit

heeft

men, daar het leven

En

verwatenheid.

zekere

meedoet,

wie

Wie

ze gelden onder ons.

Maar

zijn.

ze

zich derhalve aan

onttrekt, doet dit uit

wie er zich in voegt, wie er aan

daarentegen

toont

er

vormen op

schuilt er natuurlijk in die

Die vormen kunnen zus en anders

heiligs.

vormen van eerbied voor het hoogste Wezen

deze

zijn

God

het aanzitten aan den disch, en eer

bij

Nu

opstaat.

disch

nu eenmaal ingevoerd en

zijn

Ook

op.

ingevoerd, als daarvoor het meest geschikt. Bij het

tijden

niets

Zoo knielt men, men

te geven.

deze betooning van eerbied aan den Heere onzen

het naar bed gaan,

bij

men van den zich

staat op, of

Gods

voor

stelt,

zijn

men vouwt de handen saam. Ook buigt men heft het hoofd als in de aan-

sluit

men

schouwing van

gewoonte zekere vormen

de

ons van de wereld te isoleeren, en aan ons

van eerbied

uitdrukking

zekere

door

er

op te stellen, geeft reeds hierdoor, op hoe

prijs

zwakke wijze ook, zekere betuiging van eerbied voor den Heere onzen God kennen. Als er twee gezinnen naast elkaar wonen, in het eene waar-

te

van

vormen

deze

vormen

opzij

nog

toch

worden gezet,

zijn

het

altoos

in

dan

acht genomen, terwijl in het andere deze

den Heere onzen God betoont wordt,

selen

voegt,

betoon van ook

den,

terwijl in het

wordt getart en gehoond.

majesteit

zijn

om

eere

Ea

eerbied voor den Heere onzen

al

weet

ge

zeer

andere het gezag en

overmits het nu ons schep-

den Heere die eeuwig

geven

te

onderstelde ongeestelijkheid,

bij

dat er in het eerste gezin ontzag voor

over,

feit

ook

blijft,

wel,

dat

de

God

leeft,

blijft

alle

zekere beteekenis behou-

kern er in gemist

geestelijke

wordt.

Nog

in de hel is

alle

creatuur het Gode schuldig, dat

God der goden nederbuige, en

iiiet.

ontzag

hij.

Satan met

eere te geven.

Hij voelt en ervaart den indruk van

maar voor God

derhalve,

hij

zelfs

morgen eiken avond Gode

eiken

niet.

en

eerbied

voor

niets

mag

zelfs

zich voor

trawanten

Maar

juist

is

den

gehouden

dat wil Satan

Gods majesteit wel, en siddert

den trotschen kop buigen en een woord van

God

Daar druischt heel

Door

zijn

hij

zijn

uitspreken of er

bestaan tegen

meê instemmen, in.

de schijn ontstaan, dat

Dat veracht en hij

dat wil verfoeit

Gode nog de

eere

zou geven. Niets zou daarom Satan liever zien, dan dat ook op aarde onder

de kinderen der menschen

alle eerbied

en ontzag voor

God

uitsleet. Alle

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen