E voto Dordraceno - pagina 486

XLIX. HOOFDSTUK

ZOND.

488

I.

hebt ge voor hetgeen God zelf uitvoert te berusten^ en voor hetgeen God wil dat gij zult uitvoeren te bidden

daartoe beide

om hulpe

u kome. Soms nu kunnen

bij

hoe verschillend ook

zielsworstelingen,

„Uw

den éénen uitroep:

uitvloeien in

phonie

der

beslist

tweeërlei

maar

ziel,

en genade opdat het innerlijk

die twee zóó in elkaar vloeien, dat

hoe ook in den klank

die,

inhoud

aard en oorsprong, toch

in

wil geschiede." Dit gelijk,

saamvat. Tegenover hetgeen

dan toch zeer gaat en

wil kome over

en ten opzichte van hetgeen we zelf te volbrengen en uit

mij-"

hebben,

ren

dan een sym-

God doen

„üw

ondergaan moeten, de betuiging der berusting:

wij

is

uw

de bede: „Geef mij de kracht, opdat

voe-

te

wil door mij ge-

schiede."

Met het oog op het Onze Vader houde men

er intusschen ook

bij

zulke

gecompliceerde gevallen altoos wel aan vast, dat het Onze Vader niets te

maken

heeft

met de betuiging van

lippen

legt.

Denkt

men

berusting, en ons alleen de bede op de

dus aan Gethsémané, dan

maar

de betuiging: „Niet mijn wil^

kj<j

zie

jr(7(7esc/nVrfe,"

men

wel

in,

dat

terugslaande op de

vraag der vertwijfeling, of de drinkbeker niet kan voorbijgaan, niets met

„Uw

de bede in het Onze Vader uitstaande heeft. Het

wil geschiede" in

Gethsémané was de betuiging van berusting, geen bede. Het

Ome

schiede" in het

Vader daarentegen

maar

uitsluitend een bede.

wijze

wat

zocht

in

in deze

de

bezig

:

Wil men dus ook

van klank van het:

„Tenzij dat ik

met Gods besluitenden

zelf

zou moeten volbrengen.

dig,

omdat

wil,

En

wil ge-

in

Gethsémané datgene aandan moet dat niet ge-

ligt,

„Uw

maar

wil geschiede,"

drinke." In het eerste toch was Jezus

en alleen in het laatste met hetgeen

hierop wel te letten,

is

hij-

daarom zoo noo-

niets zoozeer als juist de gelijkheid in klank van de betuiging in

Gethsémané en van de bede denkbeelden

hem

„Uw

geen betuiging van berusting,

bede van het Onze Vader

gelijkheid

veelmeer in het

is

en

in het

Onze Vader, de verwarring van beide

het misverstand van deze derde bede in de hand heeft

gewerkt. Zeer terecht spreekt de Catechismus hier dan ook niet van on-

derwerping^ maar van gehoorzaamheid..

werpen we

God

is

ten

ons,

Gods gebiedenden

wil

Aan Gods

hebben we

gehoorzamen. In beide

onze Souverein, voor wien we ons te verloochenen hebben,

opzichte van zijn besluitenden wil, doordien

ten

stellen,

besluitenden wil onder-

te

opzichte

van

zijn

gebiedenden

wil,

we ons

lot in

doordien

we

maar hand

zijn zijn

gebod

uitvoeren.

Al

wat

op onze onderwerping aan en berusting in Gods besluitenden

wil betrekking heeft, laten lichting

we

van het derde gebed

uit dien hoofde verder rusten. Bij uit het

Ome

de toe-

Vader hebben we toch

niet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen