E voto Dordraceno - pagina 337

ZOND. XII. HOOFDSTUK IX.

448

Christenen leven, worden

millioen

van

verachters

den

nog

Nazarener

331

deze onverholen vijanden en

alle

onder

altoos

Christenen mee-

de

geteld.

gemeene

Dit

nu maakt, dat de teedere van

gebruik

meer aan dezen naam hecht, en dat gevoeld wordt. Een

worden,

na

Joden

meer

veel

Een

Christen,

ja,

dan zoo de menschen u een

dat spreekt vanzelf, op de enkele

Nederlanders Christenen. Maar een Christen die nog

zijn alle

God", „opgeschrevene

zie,

dat

is

heel iets anders.

„Kind van

met het „volk des Heeren"

Sion", gerekend

te

daarom voor den echten

heeft

meer van

er de beteekenis nauwelijks

karakter,

nu

bovendien in den Christus gelooft,

zijn,

zeer weinig

een ,duisterling", een „dweper" genaamd te

„fijne,"

thans

geeft

Christen noemen.

ziel

Heeren thans

belijder des

heid en al den rijkdom in zich, die de ontzielde en uitgeholde

al

te

de vol-

naam van

„Christen" verloor. „Christen" wil thans zeggen: niet een publiek heiden,

geen Jood, en ook geen Mahomedaan. Vandaar, dat alleen in de zendings-

naam weer hooger klank

wereld deze te

kreeg, en in onze koloniën „Christen"

bijbegrip heeft van gerechtigd te zijn tot zekere burgerlijke

het

zijn

privileges.

Aan dezen

stand

van zaken

is

voorshands weinig te veranderen.

De

afstand tusschen den cirkel der kerk, gelijk ze zich zichtbaar vertoont en

aan

onzichtbaar

Jezus

kleeft,

daartoe

is

strekt de kerk zóóver als de heilige

noch

teert,

van

Doop

te

groot geworden.

strekt,

maar wie noch op

met woorden houdt, kan

spelen

Zichtbaar ficties

zich kwalijk verhelen,

hoe betrekkelijk klein in verhouding tot de nominaal gedoopten het getal dergenen sproot

hun Heere ontslapen

die in

is,

voort

zijn of

ontslapen zullen. Dit euvel

de eenigszins werktuiglijke wijze, waarop de

uit

Roomsche

kerk de volkeren van Europa tot het Christendom bekeerd heeft. Dit ging zoo

heele volkeren tegelijk. wijze

van

doen

iets

gemeens

veel ruws en

En

te

weinig degelijk, zoo uitwendig toe.

zoo

oppervlakkig,

bijster

hoeveel er destijds ook voor zulk een massale

zeggen

niet,

Soms

viel,

en

al

ontkent

die we, ook zoo,

men

de sluiting van

aan deze geheel uitwendige

toebrenging dezer volken, niet tot den Christus, maar tot „het Christen-

dom" danken,

mag

toch

niet voorbijgezien, dat het

van deze massale dusgenaanide bekeeringen

zijn,

nog altoos de naweeën

waaronder de kerk thans

nog gebogen gaat.

De

nam

kerk

tievermogen zou

de en

zijn,

was

om

veel in zich op.

te

daartoe

deze

te

volkeren

zwak. in

Ze kon het

En

niet aan.

wel verre dat

zij

massa voor haar Heiland

Haar

assimila-

er in geslaagd te

winnen,

is

invloed van die heidensche volkeren op de kerk te machtig gebleken is

door hen de kerk innerlijk verwereldlijkt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen