E voto Dordraceno - pagina 19

ZOND. XVIII. HOOFDSTUK

van

verderving

onzea hoogeren adel uitgeloopen, en gaat nog voort het

en lichaam

hem

niet terugvinden, en hij moet wachten,

om

ontfermt,

Hem

tot

te

komen.

geschied in Christus Jezus. Deze Jezus was „het beeld des

is

onzienlijken

Gods".

Het

doel,

hooge

God

zelf zijn

genade zich over

Dit nu

leven, naar ziel

vergiftigen.

te

Een zondaar kan tot

aardbodem

deel van de menschen, die op dezen

grooter

19

III.

Hem

„Die

gezien had, die

had den Vader

gezien".

de afgoderij in krankzinnige eigendunk had nage-

dat

jaagd en daarom gemist,

den Rabbi van Nazareth

in

is

bereikt.

De afgoderij wilde zelve den Vader toonen. Filippus bad, dat „de Vader hem getoond mocht worden." Maar wie in Christus Jezus is, poogt niet het één en bidt niet meer om het ander. Hij heeft den Vader gezien.

Nu

echter past ons Gelijk

zichtigheid.

onze voorstelling van den Christus hooge voor-

bij

men weet

boetseerde men,

met name

in Indië,

soms

afgodsbeelden, die een geheele menigte van armen hadden. Doel hiervan

was

afgoden

deze

plaatsen

voor

hulpe

tegelijk

Een

bieden.

te

Een poging om

woordigheid.

om

stellen als goddelijk machtig,

te

de

soort

op

allerlei

van afgodische alomtegen-

goddelijke eigenschap van het overal-

tegenwoordige ook aan het menschelijke beeld mee te deelen, en uit het menschelijk beeld de gebondenheid aan plaats en afstand weg te nemen.

En

ditzelfde gevaar dreigt

nu eveneens

bij

den Christus.

Tal van Christelijke kringen hebben metterdaad op den Christus over-

gebracht

vermenging

onware

dezelfde

van

goddelijke

en

menschelijke

eigenschappen, die de Indische pantheïst in zijn afgodsbeeld met de vele

armen symboliseerde. En wat opmerkelijk gen

deden

het

is,

ook deze Christelijke krin-

de bewoners van de Gangesoevers meest onder

evenals

pantheïstische invloeden.

Sommigen,

gelijk

met name de Hernhutters, gingen

Panchristisnie te

soort

geven,

kweeken,

d. w.

z.

rechtstreeks

heel

de

Schepping

zoover van een

aan de voorstelling ingang

alsof de Middelaar, juist door zijn goddelijk

lichaam,

zelfs

te

doorademd menschelijk

doordrong. Het

is

onder deze

Hernhuttersche invloeden, dat ook de kring van Schleiermacher gevormd wierd, en wierd.

En

orthodoxie

wederom door dezen kring dat de moderne orthodoxie beheerscht zoo

nog

van Christus

van

meer

den

is

is

het gekomen, dat het kwaad, dat in de oude Luthersche slechts

in

kiem

school, thans zoo schriklijk in de kerk

uitgebroken, en metterdaad tot een

Christus

geleid

heeft,

die

geen

dusgenaamde prediking

prediking

van den Christus

is.

Langs

welken

weg vond deze misvorming van den Christus ingang

?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen