E voto Dordraceno - pagina 315

ZOND. XII. HOOFDSTUK V.

Doch

men

dit vervalt geheel, zoo

309 teruggaat.

tot in het paradijs

Staat het vast, gelijk ons vorig hoofdstulj meent getoond het

priesterschap

gegrond

zelve

Adam

zoodat

pas

niet

en

in

kwam, maar

door de zonde

menschen aanleg

's

te

hebben, dat

in de schepping

bestemming ingeplant

en

is,

ook vóór den val priester was, en de gezaligden in den hemel

het eeuwig blijven; en blijkt dus, dat de bediening der verzoening in het priesterschap

pas

later

dan

hoorde,

is

maar

ingekomen, ook

ge

verstaat

wat

terstond,

er

oorspronkelijk

niet in

Melchizedeks priesterschap

beduidde.

Ook na het wijden en het

paradijs

dan

is

die

drang

om

der liefde te brengen,

offer

als priester

zij

Gode

lof

en dank te

het ook op zondige en gebrek-

kige wijze, blijven voortleven onder de kinderen van Noach.

De bediening

der verzoening naar goddelijke ordinantie kenden ze op die wijs nog niet.

Die zou eerst later komen. Maar

Kaïn en Abel,

gelijk

in het besef

hunner

roeping, offeranden offerden, en dus als priesters optraden, zoo ook deden

hun nakomelingen

het

;

en toen zich nu allengs natiën en volken na de

spraakverwarring van Babyion begonnen

te

vormen, en koningen aan het

der natiën optraden, hebben deze koningen als vertegenwoordigers

hoofd

hun

van heel

volk, het

volle priesterschap

met

offerande en dank en lof aan

den Allerhoogste bediend. In Israël daarentegen wierd dit oorspronkelijke priesterschap afgebroken. Dit

Het priesterschap van Abel moest gaandeweg door de zonde

moest.

achteruitgaan in zuiverheid en verbasteren in aard. Geheel dit priesterschap

dan ook allengs

is

de heidensche volken teniet gegaan en verloopen

bij

in een superstitie, die de zielen

de Heere toen

heeft

bij

bond en beangstte en van God

Daarom

aftrok.

Israël dit oorspronkelijk priesterschap gestuit en

het vervangen door het priesterschap van Aaron, en aan dit nieuwe, apart priesterschap

ingestelde

zoowel

brengen

het

der dankoffers als van de

offeranden der verzoening opgedragen.

De mensch kon het zondaar.

En daarom

priesterschap niet

stelde

God een

meer bedienen, want

Levietisch priesterschap

in,

dat er

bij

Israël ook zoo streng tegen zijn.

was

dat zinne-

beeldig het bedienen van het echte priesterschap zou vertoonen.

koning tevens priester zou willen

hij

Vandaar

gewaakt moest worden, dat nooit de

Dat was Sauls zonde,

die juist

daarom

diep ging en tot zijn verwerping leidde.

Later zou dat oorspronkelijk priesterschap, waarin de priester en koning één

zijn,

wel weer hersteld worden, maar

was

tijdelijk

een

ceremonieel

Een

poging

dus

om

schap

te

ook

dit

tijdelijk

priesterschap

was het opgeschort. Er

voor in de plaats getreden.

ceremonieel priesterschap

vereenigen was een streven

om

aan

dit

met het koning-

ceremoniëele priesterschap

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen