E voto Dordraceno - pagina 546

ZOND. LI. HOOFDSTUK

548 teugen len

Allengs wordt het vergeven voor ons een vanzelfsheid.

uit.

We voe-

van een tweede natuur in ons. Het vergeven aan onze schulde-

iets

En

wordt ons gewoon.

naren

II.

maar ook dan

zijn

we daaraan eenmaal toegekomen, dan,

God die

doet ons hart de rijke zielservaring op, dat

eerst,

gaarne vergeeft, ons naar zijn beeld weer omschept, en ons alzoo tot ver-

bekwaamd

geven

werkingen

we met

dat

Er

heeft.

is

dan het Woord buiten

volle verzekerdheid,

als

om

vergeeft,

De

Zoo

hoog ons

uw

u de droeve waarheid

moet staan

geestelijk leven

in zijn vollen rijkdom

genade en de macht

niet verbergen, dat de

zulk een wijs en in zulk een zin den schuldenaren te vergeven,

op

zoo zeldzaam

o,

gebeds bijeen het

die

uit.

omgeving, ook onder vrome Christenen, dan kunt ge,

en nog zoo weinig wordt gevonden. Als de schare der

is,

mannen en vrouwen

geloovigen saamkomt, en er duizend

is

of er onder die duizend ook

vraag,

kunnen

geacht

waarlijk

worden

tot die

hun schuldenaren gekomen

aan

in het huis des

en het komt weer toe aan het allervolmaaktste gebed,

zijn,

de

zeer

vergeven

het hart, en Hij alleen proeft onze nieren,

oogen

sluiten

voor

het

droeve

dat

feit,

maar honderd

Het

maar

God kent

zoo.

is

toch, wie

maar ook

in

sympathie en

allerlei

steeds

van

hem den naam tegen

maar de verhouding tusschen

kleine twisten, zie

woelt

maar ontbreekt

kringen,

om

Zelfs in

uw kinderen man en vrouw,

ontbreekt nog zoo veel. Beluister

huisgezin

Achterklap

boden.

Naijver

zijn

nog

de wederzijdsche verhouding tusschen de vrouw en haar dienst-

op

gen

hun

kan

er ook onder Christenen

zoo veelszins bitterheid van taal en wrevel in den toon bestaat. Christelijk

zijn,

volkomene genade van het

te zijn.

alleen

het

God

slotte

Steekt ge toch de hand in eigen boezem, en

klimmen.

te

ge

raadpleegt helaas,

haar bede voor haar God

de hoogte van het Onze Vader, nu

waarlijk tot

op

ziel

voelt ge tevens, hoe

echter

genoten,

om

zekere wetenschap, dat

ontsluit ons de eerst toegeklemde lippen, en ten

vergeven mag," de bezwaarde

nog,

is,

de bede: „Vergeef mij mijn schulden, gelijk ik mijn schuldenaren

stort in

om

ook

zijn

het einde

ook ons te vergeven, gelooven.

Dit vervrijmoedigt ons dan tot het gebed.

gaarne

En

onder het zegel des Heiligen Geestes

den zin en den wil des Heeren,

aan

en er

ons,

dekken en steunen elkaar.

ons. Die twee

in

en

van

ambt,

bestaan, te

bij

minst

doen

te

ons

niet

zoo

sterk

als

daarom geheel? Ontwaart ge

antipathie,

benijding

zijn

onder hij

den

allerlei

goede voeden,

afspringen.

dat

in

andere

niet allerwe-

de één den ander niet zetten

een

op

den

saamkomst. Zucht

en

zijde voor te stellen,

om Zelfs

een

op

schilfer

kan?

in allerlei beroep,

ander,

lust

om

van

om iemand

vermoedens die zijn

kerkelijk gebied

gaven goe-

wat

al

wan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen