E voto Dordraceno - pagina 251

ZOND. XXII. HOOFDSTUK VIII.

duurt het totdat de lente weerkeert, dat

Christus

van

den

om zonder beeld En dan schiet er

of,

op de wolken weerkomt.

afgehouwen tronk

nieuw lichaam

uit,

251

weer een

rijsje

en uit die kiem des lichaams komt een

dat één en hetzelfde lichaam

voort,

spreken, tot-

te

is

met het lichaam

waarin we begraven werden, maar in gestalte nieuw. Gelijk eens uit het

embryo

lichaam

ons

nogmaals

De vraag

al

met onze zou

er

die tijd gezocht

moet

Slechts tweeërlei

toch,

ziel

te

om

doen opschieten.

moet worden,

daarbij vastgehouden

mee naar den hemel

geen scheiding tusschen

werkelijke dood zijn.

den

zoo keert het in zijn embryo terug,

7vaar deze kiem van ons lichaam, waarin toch ons eigenlijk

lichaam schuilt,

niet

opschoot,

kiem een nieuw lichaam

uit die

En

:

gaat, ziel

Ten

eerste, dat deze

maar op aarde

blijft.

kiem

Anders

en lichaam en dus ook geen

ten andere, dat deze kiem van ons lichaam voor

of scheikundige even onvindbaar

physioloog

daarbij onverschillig.

is

van het kind onvindbaar

is

in het

embroy van

als

is

de lichaamskiem

zijn vader.

Zoo bleef dus de mogelijkheid, dat de lichaamsgestalte, waarin we verrijzen zullen,

een geheel andere gedaante zal zijn dan de gestalte van het

lichaam dat we in ons sterven aflegden. schelen

rups,

zoo ontzaglijk veel.

Toch

Halm en

graankorrel, kapel en

pleit het getuigenis

der Heilige

Schrift er veeleer voor, dat het onderscheid tusschen de lichaamsgestalte

waarin we zullen verrijzen, en de lichaamsgestalte waarin we sterven, niet zoo

sterk

Patmos

uiteen

van

den

zullen

loopen.

Vooreerst omdat hetgeen Johannes op

Christus zag, wel een andere gestalte was,

maar toch

een kenbare gestalte. Ten tweede omdat de verheerlijking op Thaborden Christus volstrekt niet onkenbaar maakte.

Gods, die

bij

's

overgaan in hun nieuwe gedaante.

Gods beeld geschapen,

naar

kan

ondergaan,

Adam

Ten derde omdat de kinderen

Heeren weerkomst zullen leven, zonder

maar

in het Paradijs

En

ten vierde,

in de trekken

van

te

sterven zullen

omdat de mensch,

zijn

als

wezen wel wijziging

geen wisseling van vormen die de gelijkenis met geheel zouden doen verdwijnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen