E voto Dordraceno - pagina 413

XXV. HOOFDSTUK

ZOND. is,

gaf

voertuig

in

de

Hij

lichaam

aan

denken een lichamelijk

dit

hersenen, aan dit spreken een lichamelijk instrument in

uw hooren

spraakorganen, en aan

de

mensch

den

bij

413

III.

Overmits God echter een Geest

een lichamelijk orgaan in het

kan Hij spreken

is,

tot

oor.

den mensch zonder

En dit nu, dat God om te kunnen spreken, denken en hooren, Woord van God naar den mensch uitga, en spreekt, denkt en hoort,

die lichamelijke instrumenten.

en dat Hij den mensch schiep

den

stelt

een

dat

eisch,

dat de mensch met zijn woord

God

antivoorde.

DEKDE HOOFDSTUK. hetgeen

Schrijft

gezien hebt, en hetgeen

gij

is,

en

hetgeen geschieden zal na dezen. Openb.

De ongerijmde

tegenwerping,

God de

alsof

spraakvermogen èn het gehoor inschiep, menschelijk

ons

in

bewustzijn

op

zelf

Heere,

verstaanbare

wijze

:

19.

ons èn het

die

onmachtig zou

1

om

zijn,

te

uit

zich

drukken,

behoeft ons na de toelichting, in het vorig hoofdstuk gegeven, niet langer

op te houden. Die het oor plantte en doorboorde kan hooren, evenals de

van

Schepper

oog een alziend God

het

ook voor menschen verstaanbare sprake

vermogen

De

de

„ingeving"

dit

heel

tweede dat

tot

op

God

God de Heere ons geen

is

tast

dan ook

met het geloof en

zijn,

onbestaanbaar.

Er kan

niets

in het

in misleidenden zin gezegd, gelijk velen in onze

woord „ingeving," nog wel bezigen, maar

het

onder

anders

we,

dingen schiep.

alle

kon laten toekomen,

onzen Schepper aan, en

geschapen

worde nu niet

ja,

alsof

die ons het spraak-

Woord

dat ook niet was in het oorspronkelijke.

zijn,

iets

hebben

Hem,

dat we ook onze vermogens ontvingen van dien God, naar

we

beeld

afgebeelde

En

en zoo ook moet er sprake,

zijn in

loochenen,

in ons bewustzijn

verhouding

onze

dagen,

willen

te

inspraak

belijdenis,

wiens

;

in al zijn fijnheid schonk, en die door het

goddelijke heel

is

zeggend,

dit

om

er feitelijk

te verstaan. Bepaaldelijk op tweeërlei dwaalleer

het

oog; ten eerste op de Modernen, en ten

de Ethischen. Een normaal Moderne erkent nog wel terdege, tot

den

mensch

heeft gesproken en nog spreekt, mits ge dat

spreken Gods maar beperken wilt tot zijn spreken in de natuur en in de conscientie

het

en

(naar

levensverloop

sommigen hunner nog toegeven) ten

van natiën en personen. Dit echter

is

deele ook in

overdrachtelijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen