E voto Dordraceno - pagina 168

ZOND. VIII. HOOFDSTUK

162

III.

hoe de geestelijke vader van het kerkelijk Pantheïsme, dat thans de zielen Schleiermacher was, en leer

vergiftigt,

macher

uit

Hernhuttersche kringen

juist uit de

de geschiedenis hoe Schleier-

theosophische denkbeelden

zijn

had meegebracht. Veel innigheid en veel teederheid en veel warme beweging des gevoels Christusvereering en Christusaanbidding

de

in

kan onzuiver worden, en

heilige

het wat

dit is

kostelijk

is

bij

maar ook

dit

alle verplaatsing van

het Hoogste aan de Mystieken overkomt.

Met reerd

de Christus

Vader

den

uit

Eerste

orde

in

en gepraedestineerd

zijn,

maar

Wie

toch die

bestaat, alle

is

zelf is

hij

gegene-

En daarom

als Messias.

het

des denkeus en het Hoogste in de orde der aanbidding

kan reeds krachtens

niet de Middelaar, en

is

maar

de Fontein aller goeden,

is

en

dat het Eeuwige

belijdt sluit

zijn

ambt

nooit de Middelaar

eeuwiglijk de Drieëenige God.

blijft

daarmee

alle

Wezen

Drievuldig

afgoderij of Polytheïsme

is

en Drieöenig veroordeelt

uit,

Pantheïstische zonde van een Algodendom, en voorkomt het gevaar

dat het hart in de koude van het Deïsme bevriest.

Daarentegen

zijn

we tegen

aanmerkelijk gevaar volstrekt niet be-

dit

veiligd door de bij velen gangbare formule

God aanbidden". Want

dit

zeggen

is

:

„Dat we eenpersoonlijk levend

wel goed bedoeld, maar schiet

zijn

doel ten eenen male voorbij.

Met van

God

„lei)end"

hout

steen

of

God, die niet

we ons

hierbij

is,

een God, die niet

en met een persoonlijk

mogen

neerleggen.

God

zulk een

Maar nu kunnen we

de

juist

op

dat

persoonlijk bijzonder nadruk

van

een

phrase

„persoonlijk"

spreken

dit niet.

Nu men

van den Persoonlijken God ingang schonk, en

aan

dit

een afgod

ook een „levende niet onpersoonlijke God," zoo zouden

eenmaal

door

als

nog aldoor wordt.

men dan

Zei

levenloos

men dan

de gedachtengod van het Pantheïsme onpersoonlijk be-

als

staat, of liever

bedoelt

God

lei,

schuilt er in dit spreken

zeer groot gevaar.

Het gevaar namelijk, dat

van een „Persoonlijk" God

juist

de belijdenis van de

drie Personen gekrenkt worde.

Reeds Sabellius wees den ketters het spoor aan,

om

hiertoe te geraken.

Spreek van een Persoonlijk God, maar neem de namen van Vader, Zoon en

Heilige Geest slechts als vormen, waarin achtereenvolgens toch één-

zelfde

Wezen en

u gelukt,

om

in

dezelfde ééne Persoonlijke

naam en

God

zich openbaart, en het

schijn orthodox te blijven en toch feitelijk

Heidenen en Joden, met ketters en wijsgeeren mee van een heilige Drievuldigheid

te vernietigen.

te doen,

om

is

met

de belijdenis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen