E voto Dordraceno - pagina 174

;

174

ZOND. XXIÖ. HOOFDSTUK

was

Uitverkoren

maar

als

volksc/eheel.

het volk als zoodanig, niet naar de individuen,

En

de tegenstelling

en niet Socrates of Plato

uitverkoren

Ik

heel

III.

U

dan ook nooit:

is

maar

;

U, o volk van

:

heb Ik heb

Israël,

en niet de volkeren der heidenen. Altoos staat het volk

uitverkoren,

tegenover de volkeren. Israël tegenover de heidensche natiën. Voortdurend is

zaad Jacobs staande tegenover de volkeren van rondom.

het

Deze verkiezing van Israël

kan

Dit

op

komst

de

omdat

niet,

Heeren

des

volk

als

niet eene verkiezing tot zaligheid.

is

volgen zou, dat dan elk Jodenpersoon tot

hieruit

een

had moeten hebben onder de

erfenisse

heiligen.

Op eeuwige

zaligheid wordt, zoo dikwijls Israëls verkiezing als volk ter

sprake komt, dan ook nooit gedoeld. 's

Heeren eigendom

den met

te

om

zijn,

zijn

Het

het volk, dat verkoren

is

naam

te

geboden en inzettingen, maar ook

zijn

om

dragen,

om

is

voorts zijn heilschat

geheel in tijdelijken, aardschen zegen te zien opgaan. Het ontvangt

land

„overvloeiende

melk

van

om

verrijkt te wor-

een

en honig", het zal „de landpalen zijner

vijanden erfelijk bezitten", het zal rekenen kunnen op „den uitgestrekten

arm" des Heeren, en achter het

Maar hoe mild ook de zegen

schild zijner Almachtigheid veilig zijn.

vloeie, of bij

afval en

ontrouw de vloek

dreige, beide, zegen en vloek, blijven geheel in het tijdelijke besloten, en

de eeuwige verdoemenis of eeuwige zaligheid komt er niet in voor.

Deze volksverkiezing was dus

schaduwde de verkiezing

tot

En

zaligheid af.

dat wel op zulk een wijs,

dat de verkiezing tot zaligheid reeds lang werkte eer Israël optrad

lange

maar

niet eene verkiezing tot zaligheid,

;

io^n

eeuwen bijna uitsluitend door de bedding van Israël heenvloeide

en straks,

als Israël zijn

onder

volkeren.

alle

volkseere op Golgotha wegwerpt, zich uitspreid

Uit en onder die volken echter schept en vormt de eeuwige verkiezing tot zaligheid

maar

in

Gode een nieuw en eigen

volk, dat niet slechts in figuurlijken

zeer eigenlijken zin, als het volk des Heeren van het Paradijs

af bestaat, en dit volk des

Heeren nu was

in het volksbestaan

van Israël

verzinnebeeld.

Het tweede

feit,

Het Verhond

is

waarop we wijzen in de Heilige

is

de zake des

Verhonds.

Schrift nergens een soort vriendschaps-

betrekking als tusschen twee enkele personen. Dat zou ook geen verbond zijn.

Overdrachtelijk,

en

manier van spreken, kan

bij

zeggen, en zoo vertellen jongens op school u dien knaap een verbond hebben gesloten

dat dit onjuiste grootspraak

is.

;

al,

maar

men

dit

wel zoo

dat ze nu met dezen of

hierbij voelt ieder terstond,

In eigenlijken goeden

zin,

kan

alleen een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen