E voto Dordraceno - pagina 345

XLV. HOOFDSTUK

ZOND.

en

verrijkt

de

jaren

werd,

347

IV.

het gebed zelfstandiger te maken. Vandaar dat in

om

daarna komen, het gebed gemeenlijk

die

aan innigheid

verliest

en warmte; gemakshalve zich aan zekere vaste formuleering bindt; door formuleering

die

zoo

slotte niet zelden geheel versterft

en versteent.

Nu

en de uitkomst toont wel terdege, dat deze

plicht,

wordt; en zoo ten

gewoontewerk

uitwendig

licht

is

hiertegen te strijden

vrucht kan

strijd

af-

werpen. Zoo in de huiselijke opvoeding, in de catechisatie en in den Dienst

Woords gedurig op

des

op

om

toeleggen,

bidden

—

onze gedachten

bij

we ons voor de tegenwoordigheid Gods weten,

niet te rusten eer

merkt dan ook gedurig

éénen kring het gedachteloos formulegebed

den

in

van

bewustzijn

ons

nog

zich

daarom het bewust karakter

Het Abba Vader

uitgebannen.

telkens

macht

ons gebed nimmer weggenomen worden.

uit

een roepen, met wetenschap van dien Vader, tot

is

mag

op ons gebed wreken, toch

Hem

ons aanziet als zijn kind.

die

Tast,

ge

voelt

nu, dat het eerst naieve gebed van het kind zich

dit

moet

allengs ontwikkelen

tot het

gebed der volmaakten, dan

uw

gebed aan is

is

in dezen strijd onder, en al blijft de

menigeen

al ligt zoo

woekerplant

als

voortteelt, terwijl het in zoo menig anderen kring geheel

Maar ook

er ons zelven

ons bidden te houden; en in ons

hierin zeer wel terdege te vorderen; en ge

is

hoe

kwaad gewezen wordt; zoo we

dit

uw

om,

uw

Tot

uw

verstand.

mag

Het

weet

Na

gezondigd

te

üw bewustzijn

stelt,

hebben

zijt

ge u van

ging die zonde geheel buiten

al

uw

uw zonde voor u te vergoelijken. uw verstandelijk denken, maar toch

nooit in

ik,

en

Uw

het zelfbesef van heel

bewustzijn kan geen oogenbUk bestaan zon-

uw

persoon.

Te bidden met bewustheid

dus het bidden ook met gevoel volstrekt niet buiten, maar eischt

Het

laat zich door dit sentiment de

uw

bidden

uw

ziel

sluit

dit zelfs.

Alleen maar het stelt dit gevoel of sentiment onder de tucht van

in

ver-

verstand

hoort zeker óók

verborgen leven omgaat. der

meer bewuste

uw verstand opgaan. Het is altoos gebonden mag daarom nooit een afgetrokken denken worvan uzelven, het weet van wat in uw gemoed en in uw

aan uw wezenlijk den.

uw

poogde

al

ja,

bewustzijn

bewustzijn

wijl steeds

er in de tweede plaats op gewezen, dat het

zij

schuld en zonde bewust, ook

stand

rijpe,

bewustzijn geheel eigenaardige eischen

niet hetzelfde als

uw

rüke en

uw ik.

vonk aansteken, waardoor het onder

van heilige aandoening gloren moet; maar duldt

niet dat dit sentiment in hartstocht opstuive en zoo het bewustzijn in u

verdoove. zijn,

Bovenal het

stelt

en het bewustzijn van

u den

uw

eisch,

dat niet alleen

nood, en het besef van

uw

uw

zelfbewust-

machteloosheid

en hulpeloosheid in u werke, maar dat ook de bewustheid in u levendig

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen