E voto Dordraceno - pagina 480

480

ZOND.

XXV. HOOFDSTUK

maar

een persoonlijke betrekking van ons hart tot

geloof

toch

is

onzen

God,

maar een betrekking

gemeen wij

één

één

geslacht

zoo ook

De

heeft.

onzen God, die ons met anderen

God

éénen bloede vormen, en dus saam

uit

menschheid,

ééne

geheel,

geslacht, voor onzen zijn,

tot

en alleen in die gemeenschap zich ten volle onderscheidt. Gelijk

is,

Adam

in

niet

XII.

als

staan, en

één organisch verbonden menschelijk

daarom lotgemeen

in

vloek en zegen

het in de nieuwe menschheid, die Christus tot haar Hoofd

is

Heilige Schrift legt er telkens nadruk op, dat

maar saam

loovigen los op ons zelven staan, huis

geestelijk

saam

zijn,

lichaam. Het geloof

is

bij

we

saam van

levende,

dus niet voor elk kind van God

kinderen

bestaan allen saam in den éénen Christus, onder

apart staat en een eigen bestaan voor

Heeren, dat

vormen

eerst

Vandaar de gemeenschap der

het

geloof

van Gods

voeding

en

dragen.

Wel

kind

besproeiing

eerst

maar dat het zijn

die heilige

in

op zich zelf te gaan staan. het

uit

organisch

scheppingsordinantiën eigen

dien

ik,

gemeenschap

heeft ieders geloof een ^jeri-oowZy i-e kern

Dan

zonde het geloof in ons juist het meest

maakt

geloof van

saamgeweven, en dat zijn

ware

;

anders zou //y niet

nooit een los, afgezonderd

kwijnt het en kan het niet tieren.

het echter in den aard der zaak, dat onder de nawerking der

ligt

om

hun

waardoor het kan opbloeien en vrucht

erlangt,

en op zich zelf staand geloof worden.

king,

als

Lichaam

Vandaar de Verbondsgenade. Van-

heiligen.

kunnen gelooven; maar toch dat ^t;;-sooH?j;A;e mag

Nu

hem

ééne kerk van Christus. Het spreekt dus vanzelf,

in

met het geloof van den ander moet

één,

Neen, Gods

heeft.

ze dat ééne mystieke

dat ook ons geloof niet op zich zelf kan staan,

den

God

eens als de Bruid aan zijnen Vader zal voorstellen.

hij

daar het saamleven

eenzelfde

iets afzonderlijks,

hij

Hoofd saamgevoegd, en zóó

niet als ge-

elkaar hoerende leden van één geestelijk

waardoor

des

als

hoofde

was het dus

kampen

verband, waarin

gezet had.

niet achten

het

te

De zonde

heeft

met de

verzoe-

heeft ons eigen ik losge-

God de Heere het naar

zijn

zelfzucht, het zoeken

van

De zonde

is

der liefde, die dringt naar gemeenschap. niet vreemd, dat onze

Heere en Heiland

Uit juist

tegen dit kwaad een medicijn zocht, en tegen dit gevaar ons een middel ter beveiliging bood.

maar bovenal, waardoor

het

en uit

Het geloof

in ons

had behoefte aan

in geheel bijzonderen zin, zijn

eenzelvigheid wierd uitgehaald en in de gemeen-

schap der heiligen ingeleid en gehouden. het

Sacrament

toebrengt.

ons

allerlei sterking,

aan die bepaalde sterking,

juist

deze

En

eigenaardige

dit

nu

is

de oorzaak,

versterking van ons geloof

Er moet tusschen ons persoonlijk geloof en dat van

Lichaam gedurig en gestadig een band geweven. Dien band niet

een

waarom

mensch, ook niet een Dienaar, maar de Heere

uit

's

Heeren

legt en weeft

den hemel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen