E voto Dordraceno - pagina 420

414

XV. HOOFDSTUK

ZOND. vallen.

Maar

belijdenis

doen

knieën

dan

hem

indien ge

uw

van

V.

wat doet ge dan anders

veroordeelt,

eigen blindheid, en van de onmogelijkheid

dat de mensch zelf rechter zal zijn?

En

toch,

heilige,

een

overtreder

rechtspraak beleedigd

kwaad",

ten

zich

wierd,

die als rechter

en

zie

Maar

doode.

spreekt vonnis over den

zit, hij

die eere. Hij

nu

menschelijke

alle

De Majesteit Gods, die in het paradijs God alleen kan Rechter zijn. De mensch

gewroken.

is

dan ook

eet

hierin

verwijst Jezus als

hij

den dood.

zelf

God

aan

ontstal

mensch

die

veroordeelt en doemt den onschuldige,

hij

zou

zelf

Gabbatha,

op

zijn

hoe

hij

„kennende het goed en het

Barabbas

vrijlaat,

en Jezus

uitzendt naar den kruisheuvel.

Doch we gaan

verder.

Toen God de Heere na het tot rechtspraak i» zijn

om

zeker,

majesteit

paradijs,

's

menschen

in

dit oordeel

Hij genade. Niet die bijzondere genade, die zaligmakend

algemeene

genade,

die

onder

dit,

zeer

pretentie te laten uitkomen en

maar toch ook

wreken;

te

Overheidsmacht en dus ook macht

op menschen gelegd had, deed Hij

de dwaasheid van

eigen

zijn

naam

alle volk gespreid

is,

mengde

maar wel

is,

en waardoor God de

om

en verduiveling van ons geslacht heeft tegengehouden,

verdierlijking

die

een menschelijk leven op aarde mogelijk te maken.

Heel de rechtsbedeeling op aarde moet dan ook

als

een genade worden

aanvaard, waarin Gods ontferming spreekt.

Nu

God de Heere

heeft

gelijke

gegeven.

zuiverheid

bedeeling uiterst gebrekkig

Bij

de

en eerst

;

aan

die rechtsbedeeling niet

alle

volken in

Oostersche volken was deze rechtsbij

de Westersche volken

ziet

ge rijker

rechtsbedeeling opkomen.

Maar toch ook onder

God de Heere de

Rome

rechtsbedeeling

Europeesche toch alle

is

van

van

het genie

de Romeinen. Te

Rome

is

er

maar

één,

waaraan

het recht geschonken heeft, en dat volk zijn

ontwikkelde zich een talent voor het recht en voor

zooals

nog

volken

Westersche volken,

die

uit de

schier nergens elders in

;

en

al

mogen thans de

menig opzicht boven het oude Rome staan;

drang naar en het inzicht in wat recht

is

voor

volken uitgegaan.

Het was daarom

volstrekt niet onverschillig voor

wat rechter Jezus

te-

recht stond. Voor een Pharaö of Belsazar zou zijn vonnis niet het vonnis

van het menschelijk recht geweest de

uitspraak

wierd

zijn.

Dat wierd het

eerst doordien het

van een Romeinschen rechter. Of Herodes Jezus

veroordeelde, dat deed de zaak niet

door Pontius Pïlatus.

af.

Neen,

hij

al

moest geoordeeld worden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen