E voto Dordraceno - pagina 254

ZOND. X. HOOFDSTUK VI.

248

om u

toeleg

helpen. Integendeel, vinnig valt het op u aan, wondt u,

te

beschouwt u

en

als vijand,

om

er alleen op uit,

is

zichzelf dik te zuigen.

om

bezigt men, na vergiftige beten, jonge honden

Soms

zuigen;

waaraan deze beesten dan sterven.

iets,

uw

redding, al gaat het beest daar ook

bij

dit beest

alleen voor eigen lust.

zuigt

En

aan dood. Maar intusschen

om u

geen zweem van toeleg

die plek uit te

nu bedoelt hiermee

Gij

er

te helpen, integendeel, dat dier

men nog met

deze voorbeelden nu, die

vele vermeerderen kon, toonen immers, dat er reeds tusschen een

mensch

en een dier zulk een verhouding kan bestaan, dat het de mensch

is,

die

en eigenlijk het dier werken laat en werken doet, en dat toch de

strikt

dan het dier bedoelt.

daarbij iets heel anders op het oog heeft,

mensch

Dan

is

mensch

doet de

met het

iets

mensch te denken, en

beiden

bij

dier,

en het dier doet

iets,

zonder aan dien

een eigen daad. Alleen met dit verschil,

is

dat de mensch zijn wil doorzet, het dier slechts instrument

Dit nu brengen we over op

God en den mensch. God

is

in zijn hand.

wil iets.

God

heeft

een bedoeling, een plan, een toeleg, een raad des welbehagens, en in dat

plan komt nu ook voor het gebruik van den mensch. God laat dus dien

mensch

niet op zich zelf werken,

den mensch,

om

toe te laten

iets

en in nog veel strenger

juist evenzoo,

zuiger of dien jongen hond, er expresselijk voor

Maar

God de Heere nu op

terwijl

hebt

aanwendt,

en

een

gij

die wijs

u

;

neen.

zin,

God gebruikt

als gij

den bloed-

neemt en

er voor aanlegt.

mensch

bezigt, gebruikt

als

leven, een eigen bestaan, en in dat

eigen

bestaan eigen plannen, eigen overleggingen, eigen bedoelingen. Naar deze

en bedoelingen handelt ge; in verreweg de meeste gevallen

uw plannen uw

om uw

toeleg

niets

boos

bloed kwijt te raken. Feitelijk gebeurt er dus

Stond nu

mensch,

af.

dit eigen

leven van den mensch in zijn eigen hand dan zou

dus ook geen zonde

verborgen

En

alle

zijn;

God

Eaad van

altoos door.

want nooit of nimmer kan de mensch den weerstaan. Die raad, die verborgen wil gaat

denkbeeld, alsof we ooit uit den weg van Gods ver-

borgen wil zouden kunnen loopen, er ooit gewisser

wil

als

ook zoo bedoeldet, of het heel anders bedoeldet, -doet aan de eind-

uitkomst niets

er

bedoelen, als de bloedzuiger vraagt naar

dan wat God besloten heeft dat gebeuren zou, en of ge

nu

dit

Gods

aan

denkende

evenmin

dan

't

is

pure dwaasheid. „Geen ding geschiedt

hoog bevel van

kan eenvoudig nooit weerstaan

's

Heeren mond". Gods verborgen

of verkozen. Die geschiedt zonder één

enkele uitzondering altoos.

Maar wat mensch

hebt,

is

nu het geval? Van dat en

waarvan

God

de

innerlijk eigen leven, dat gij

Heere gebruik maakt,

om

als

het als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen