E voto Dordraceno - pagina 188

ZOND. XLII. HOOFDSTUK

190

I.

dan

zouden deze mannen met één dubbeltje naar huis

dat

roert

na diens mans

Dat kan

bart.

waren buiten schuld. Ze waren te

leven, allicht

met een

gezin.

hem

en denkt

hij:

heid in

op,

Ziedaar, daar hebt

toe.

uw

ook

gij

En nu komt

met minder dan

hem

ge niet doen. Als ge hun

antwoordt

f 1.

—

geeft,

heer des huizes, dat

de

geven dan

om

was,

vrij

dan komt ons

/"

Immers

hen ?

om

hij

aan toe

er voegt er

komt

ivel

te

doen, en dit

maar uw oog boos

is.

Men

zich

gaarne

zoo

heerschappij over

van

geijkt

op

En

Of

:

is

uw

slot

immers wel

van

komt

zijn zeg-

ik

maar

bij,

goed

strekt,

om

daar vandaan, dat ik goed ben,

ware geworden.

beter

te

En

om met hun

zij

dit

zeggen

van den per-

onder de bezitters, die

zij

om hun

maken, zouden

zegenen, indien

vrijheid,

te

welke andere verklaring

dus voortaan van elk beroep op

zal

hun eigendom waar

hun gelaten

de

En

nn

want dat

omdat

oog boos,

dezen heer des huizes beroepen,

maatschappij

de

hierop

ten 3. wijzen wij er

aflaten, alsof hierdoor het absolute begrip

eigendom

soonlijken

die

zij,

dat moogt

anders toe dan deze: Gij betwist mij het recht

dit slotgezegde

van Jezus moeten

doet,

voorts dat hij

wordt door het

voorafgaande gezegde te verklaren.

met het mijne

En

toe.

Dit staat er natuurlijk niet als een overtolligheid het

en

—

:

aan deze andere mannen meer

zijne

op, dat deze uitlegging geheel bevestigd

gen.

10.

hun geen onrecht

hij

genomen, verdiend hadden.

strikt

ze,

van het

nu betwisten

het recht. Ze zeiden

;

dege

ter

van barmhartig-

— kan ook deze man niet

met hen voor /"!.— was overeengekomen en

hij

Ze hebben ook

niet.

er gevoel /"l.

Hiertoe

gulden.

den ganschen dag gearbeid hadden,

Die mannen

niet aanzien.

hij

maar vonden

willig,

En

gegaan.

zijn

volstrekte

allicht zichzelven

zich afvroegen, of ook

geld

icel

zij

doen, even ruim

te

gebruik maakten, als deze eigenaar van den wijngaard.

Gods

Woord

heilig

zoolang misbruikt, dat

al

is

men

ernst der tijden er waarlijk wel eens aan denken

weer

ingang

vinden,

dat

volstrekte

mag,

den klimmenden

om

de overtuiging

heerschappij

over

eenig

goed nooit anders toe kan komen dan den Heere onzen God.

natuurlijk

Wat

doen

te

bij

in de Schrift

van den

bezitter als rentmeester voorkomt, wijst ons hier

den eenig veiligen weg; en de kerk van Christus verzaakt haar roeping, indien

ze

inprent,

mensch

niet

rusteloos

en

altoos

God de Heere de

dat

weer de heilige waarheid preekt en

eenige, wettige eigenaar

ooit iets anders is of zijn kan,

het goed, dat Gode alleen toebehoort. Dat dit zoo

maar

in zijn

gebed

weten

wil,

aarde

uitroepende:

;

hoe

De

over

den

vossen

en dat geen

eigendom dacht,

belijdt elk Christen

is,

buiten zijn gebed denkt en doet

Jezus

is,

dan rentmeester over een deel van

hij er

zie

niet naar.

Wie

hem rondgaan

op

hebben holen en de vogelen des hemels

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen