E voto Dordraceno - pagina 511

ZOND. des Heeren Jezus

en

;

Zoo

nu waren,

er

maar

bij,

511

II.

Paulus hun de handen opgelegd had,

als

Heilige Geest op hen, en

Hoevelen

XXVI. HOOFDSTUK

zij

ziet

men

en zich verhardden, staat er niet

die weigerden

dus, dat ook dit voorval het vermoeden, alsof de gedoopten

maar

steunt,

het

hadden,

doen

integendeel

vermoeden

dit

Johannes een

vangen,

we

hier

met mannen

zelven gedoopt waren geweest.

komt

uit.

verband

in

met den dus

strekt

beweerden,

bleek, dat

Johannes

ten duidelijkste

Ze waren

te

Maar

niet door

met den

Christus.

Dit verwijzen van deze

Johannes-jongeren naar den echten Doop van Johannes, in

dusgenaamde tegenstelling

zoo

ontvingen,

Steunen zou

want, zegt Paulus, de Doop van Johannes wees juist

gedoopt, belofte

Doop

ongegrond weerspreekt.

als

dan,

alleen

door

die

juist het tegendeel hiervan

op

de

wel, dat het een twaalftal was, dat geloofde.

door Johannes later van Christuswege eerst den eigenlijken niet

kwam

spraken met vreemde talen en profeteerden."

t.

w.,

schijndooTp, dien

juist ten bewijze

van onbevoegden hadden ont-

zij

van wat de Gereformeerden steeds

dat wie wezenlijk door Johannes den Dooper, in heen-

wijzing op den Christus gedoopt waren, noch door Paulus noch door eenig

ander apostel wierden overgedoopt.

Hiermee

is

echter nog het noodige licht niet op den

geworpen. Immers

Doop

van

Doop der Het

')

dit spreekt

Johannes

staat

Doop van Johannes

wel vanzelf, wie, zonder nader beding, den

eenvoudig

op

één

lijn

zou willen stellen met den

Christelijke kerk, zou gevaarlijk spel spelen,

van den Doop

niets

^)

en de ondermijning

in de hand werken.

toch

vast

door

Johannes' eigen verklaring, dat

zijn

Doop

was dan een doopen met water, en niet verzeld ging van de werking

Tegen de door ons gegevene uitlegging van Hand. 19

toch onze oude godgeleerden dit anders verstaan. Dit

is

:

1—8

ook

is

de opmerking gemaakt, dat

zoo. Niet Calvijn,

maar wel onze

van oordeel dat de woorden: „en sy die het hoorden werden gedoopt in den naam van den Heere Jezus", nog hooren bij hetgeen Paulus omtrent den Doop van Johannes verhaalt. Hij zou hen dan niet gedoopt, maar hun

latere theologen, en

ook onze Kantt. voegen

va. 5 bij vs. i,

en

zijn

eenvoudig de handen opgelegd hebben. Tegen deze uitlegging z(jn echter te groote en te ernstige bezwaren gerezen, die het inslaan van een anderen weg raadzaam maakten. Het Grieksche woordeke [(SV, waarop onze Kantt. zich steunden, is gebleken in de meest vertrouwbare hand-

komen. De Doop van Johannes heet nergens een geloofsdoop, maar altoos, ook in vs. i, Doop der bekeering. Het kan niet zijn, dat ze op bekeering door Johannes gedoopt waren, daar ze blijkbaar van den echten Doop van Johannes niets afwisten. En wat men, met beroep op 1 Cor. 1 U— 16 zegt, dat Paulus verklaart niemand dan Gajus en Crispus

schriften niet voor te gelijk

:

en Stefanas' gezin gedoopt te hebben, en dus deze 12 mannen niet kan hebben gedoopt, dit

is

dank God, dat ik niemand van ulieden gedoopt heb, dan Gajus en Crispus", wat natuurlijk zeggen wil: „Onder u, te Corinthe, doopte ik alleen die", maar zonder dat dit belet, dat Paulus ook elders doopte. Bovendien doet dit niets ter zake. Gesteld toch al, dat de 12 mannen te Efeze niet door Paulus persoonlyk gedoopt zijn, welnu, zoo heeft dan de Dienaar des Woords ze aldaar gedoopt en Paulus hun blijkbaar een vergissing. Er staat toch in 1 Cor. 1

alleen de

handen opgelegd.

:

14: „Ik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen