E voto Dordraceno - pagina 328

weet

gedachtenkring

te

zijn

den

II.

wennen aan

indien ze van lieverlee

ontsluiten;

en zedelijke denkbeelden, die in deze drie stukken

de hoog- godsdienstige

begrepen in

XLV. HOOFDSTUK

ZOND.

330

en indien ze van geslacht op geslacht gaandeweg

;

inhoud

rijken

er

van indringen, er

iets

iets dieper

meer van beginnen

te

verstaan, en er iets krachtiger door worden bewerkt.

mag

Zelfs onder ons

Die drie stukken moeten ook in de meest ontwikkelde kerk het

worden.

gemeengoed van

eenvoudigsten

de

;

de band der eenheid

maakt dat een

die

gelijke prediking voor allen mogelijk

vinden ze elkander weder; en veilig

met de

mag

Christelijke religie is tot stand

beweerd, dat in kringen waarin is,

gekomen. Juist door

stukken: Gebod, Geloove en Gebed heel

nog

blijft.

verschillen, in deze drie stukken

deze drie stukken in hun samenhang vervreemd

van

en die aan

;

;

Waarin de Christenen ook op de aarde

men

gemeente verbindt

in de

die de diepst

;

oud en jong, één gemeenschappelijk uitgangspunt biedt bovenal

allen saam, taal,

geloovigen zijn

alle

met

ingeleiden

één

de grondslag van deze drie stukken nooit verlaten

zijn

inhoud

te

de breuke

om

deze drie

groepeeren, of liever

deze drie stukken heel zijn inhoud af te leiden, handhaafde de

uit

Heidelberger

historisch Christelijk karakter, en verschafte hij zich den

zijn

waarborg van voor lange eeuwen en onder

Komen we nu

van natiën bruikbaar

tal

op het wezen zelf van het Gebed, dan

is

te zijn.

het volkomen

plaats afvraagt,

men vooral in een Gereformeerde kerk zich in de eerste waarom toch het Gebed ons Christenen van noode is.

Het hgt

in

dat

natuurlijk,

des

.

toch

en

Heeren,

den aard der zaak, dat diep ontzag voor de majesteit een

besliste verfoeiing

voortvloeiende

daaruit

Pelagianisme soms onwillekeurig de vraag in de bid ik nog ? Of,

Vader

in

en

mijne

dan

tong

spreken

niet

Heere,

zie

Psalmist Gij

gedachten

mijn

en

:

:

voor

vragen

om

wat ons

dat ik alle deze

haar

schoot

speelt,

hart, en

zong: „Eer er nog een woord op

een

God,

die beter

verderfelijk zou zijn,

afbidden wat ons ten zegen zou gedijen!

aan

toch

alle

Waarom

weet het alles"? Waartoe dan dat

ons bidden en begeeren soms niet

is

van

Weet dan mijn

dan

ik zelf,

bovenal de nooden van mijn hart en leven kent?

dien, hoe onzuiver

dat

doet oprijzen

bid, niet reeds vooruit,

ik

zooals

niet,

is,

van

gedachten

we

eer

ziel

eigen woorden te spreken

in Jezus'

hemelen,

de

het

is

om

van noode heb? Kent en doorgrondt Hij dan niet mijn

dingen

.

En

immers

?

uit-

de

Boven-

Hoe vaak

zullen

en zullen we van ons

nu, een moeder zal het kind, niet doen, naar dat spelend

kind in zijn dwazen inval begeert, maar, omgekeerd, zooals ze zelve weet, dat

voor haar kindeke goed en nuttig

kleiner,

dwazer

en

onvernuftiger

is.

En

zijn wij

dan niet nog veel

voor God, dan zulk een spelend wicht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen